tag:blogger.com,1999:blog-50883635294332716652012-01-28T22:50:07.544+02:00Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.comBlogger1351100tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-41460052524844298852011-11-08T22:13:00.003+02:002011-11-08T22:20:07.223+02:00Αυτό που προπάντων με ικανοποιεί<br />με κάνει να κρυφογελώ<br />να τσιρίζω ηδονικά<br />είναι που μένει άγνωστη <br />-ά<br />κατά<br />νόητη-<br />αυτή η νέα εποχή,<br />που εξακολουθούν <br /><span style="font-style:italic;">μετά βεβαιότητος φυσικά</span><br />οι αναξιότητες<br />οι ανώφελες πίστεις<br />μαζικές εντυπώσεις κι αξιώσεις<br />ώ! ενδοξότατη κατάντια!<br /><br />Ας, είναι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-4146005252484429885?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-67963991822618560802011-05-07T03:12:00.002+03:002011-05-07T03:20:42.949+03:00αν είχαμε τα κότσια να σκίσουμε τα περισσότερα γραφτά μας<br />ίσως να έμεναν μερικά καλά ποιήματα<br />αν όλα τα φιλιά της ζωής είχαν τη γεύση του αιθέρα<br />ίσως να γράφαμε μερικά καλά ποιήματα<br />αν γινόμασταν έστω για λίγο ένα με τα σκουλήκια<br />ίσως να γράφαμε μερικά καλά ποιήματα<br />αν οι γυναίκες μας πρόδιδαν πιο συχνά<br />ίσως να γράφαμε μερικά καλά ποιήματα<br />αν κουβαλούσαμε λίγο καρκίνο μέσα μας<br />ίσως να γράφαμε μερικά καλά ποιήματα<br />αν τα μολύβια μας είχαν ποτέ βουτηχτεί στο αίμα μας<br />ίσως να γράφαμε μερικά καλά ποιήματα<br /><br />για την ώρα η σιωπή<br />μου μοιάζει η πιο γενναία <br />στάση<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-6796399182261856080?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-29790774826279995062011-02-21T00:43:00.004+02:002011-02-21T01:24:06.100+02:00τόσες και τόσες υπερβολές<br />νύχτες που σκόπιμα αφήνω να διψάσουν<br />φόβος αταίριαστος <br />για ιστορίες με ταξίδια <br />οι τοίχοι ποτίζουνε αιμάτινες μορφές<br />που φτύνουν ασταμάτητα <br />ακίνδυνη στάχτη <br />κι εσύ μια φλόγα θρεμμένη<br />μ' όσο σκοτάδι κουβαλάει <br />ο ουρανός με όλη τη σοβαρότητα<br />που στοιχειώνει τις μέρες μου<br />καυστική τρέλα<br />βελόνες που φιλούν τα δάχτυλά μου<br />στη λογική υπόσχομαι και στην αλήθεια<br />πόσα ακατανόητα φωλιάζουν<br />σ' εκείνο το κορμί!<br />ξόρκια ψιθυριστά σε γλώσσες που δε είναι <br />οι δικές μας<br />γυμνές οι πλατείες των πόλεων<br />όλο λυσσασμένα σκυλιά<br />μόνο τα τρένα <br />κάπου κάπου<br />αιωρούνται<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-2979077482627999506?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-2283966212729313582011-02-17T13:30:00.002+02:002011-02-17T13:50:27.856+02:00καμιά φορά αυτονομείται<br />απροειδοποίητα ο δεύτερός μου εαυτός<br />με γλείφει ανάμεσα στα φρύδια μου<br />και με ταράζει<br /><br />μπορώ να σκοτώσω αθώα θηλυκά βρέφη<br />να ξεσκίζω την τελευταία μήτρα ελπίδας<br />να αρρωστήσω τα όνειρα, <br />όπως τους πρέπει,<br />να γίνω ένα με το σκοτάδι <br />όλων των καλοκαιριών που πέρασαν<br /><br />η ομορφιά των αστέρων βρίσκεται <br />στις σουβλερές ακτίνες τους <br />της θάλασσας στα τόσα πτώματα αλήθειας<br />που χωνεύονται αργά<br />στο πελώριο της στομάχι<br /><br />είμαι η θάλασσα <br />και είμαι οι αστέρες<br />γίνομαι ολόκληρη αυτή η παρανοϊκή φλεβίτσα<br />που μου σφυροκοπάει το μέτωπο<br />έχω τον πυρετό του δολοφόνου<br /><br />ακόμα και τώρα<br />όταν δε νιώθω τίποτα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-228396621272931358?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-35591840714349753412011-01-21T17:27:00.002+02:002011-01-21T17:33:03.167+02:00όλη αυτή η επισημότητα<br />νομίζω με αηδιάζει.<br /><br />κάθε ποιητής που σέβεται τον εαυτό του <br />ας έχει ένα ψευδώνυμο, ένα καλλιτεχνικό,<br />ας υπογράφει τουλάχιστον με τα αρχικά του!<br />ας έχει δικό του ύφος,<br />ας φοράει πάντα πουκάμισο στα μπαρ<br />και πάντα συνοδεύετε τα ποιήματα σας<br />με εξπρεσιονιστικούς πίνακες!<br /><br />αυτά τα λόγια...<br />«υπέροχο!»<br />«αριστούργημα!»<br />«η γραφή σου με αγγίζει!»<br />όλα αυτά νομίζω με αηδιάζουν:<br />η τόση οικειότητα,<br />η συμπάθεια<br />(δεν συμπαθώ παρά τον υποθετικό σκύλο<br />που θα αποκτήσω κάποτε)<br /><br />«μη χαθείς, έτσι;»<br />όλα τούτα με αηδιάζουν<br />κι η ποίηση η ίδια<br />νομίζω…<br />με απογοήτευσε.<br />Ποιητές, αφήστε επιτέλους ήσυχους το θάνατο τον έρωτα και το αλκοόλ<br />για τους αληθινούς ανθρώπους!<br /><br />δεν με συγκινούν παρά οι εναργείς κραυγές<br />των πραγματικά απελπισμένων<br />που βέβαια μετριούνται στα δάχτυλα <br />όπως όλα τα πολύτιμα πράγματα,<br />κι ας δυσκολεύομαι πια να θυμηθώ ποια είναι αυτά.<br /><br /><br />αυτό που νιώθω πλέον δε μπορεί παρά να είναι αηδία,<br />συγκλονιστική απέχθεια...<br />αυτός ο χειμώνας, <br />η επισημότητα,<br />κι όλοι εσείς οι Ποιητές...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-3559184071434975341?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-44656371453942660982011-01-07T08:39:00.003+02:002011-01-07T08:43:11.125+02:00καμία ανταπόκριση δε θα υπάρξει<br />στις κραυγές βοήθειας<br />που μου φτύνετε<br />λες και μπορώ να επηρεάσω<br />τη στάθμη του χιονιού,<br />τις ιδιοτροπίες των ανέμων,<br />ή την πυκνότητα της θλίψης σας.<br /><br />δεν μπορώ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-4465637145394266098?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-70659605975634125712011-01-03T03:45:00.005+02:002011-01-03T04:17:45.900+02:00Ας μην περιμένουμε και πολλά απ' την ποίηση.<br /><br />δεν ανασταίνει ελπίδες,<br />δε γεννά έρωτες<br /><br />μην περιμένουμε να δημιουργήσει<br />αισθήματα<br />που δεν υπήρξαν <br />στις καρδιές <br />ή στα σκέλια μας<br /><br />για τη χάρη καμιάς πόλης,<br />όσο κι αν ξεχειλίζω με απόγνωση<br />δε θα σου πω ψέμματα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7065960597563412571?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-12426618962608983572010-01-03T14:59:00.003+02:002010-01-03T16:29:34.577+02:00<div align="center"><span style="font-family:courier new;font-size:85%;">τίποτα καλό δε γράφουν<br />τα μολυσμένα μου <span id="SPELLING_ERROR_0" class="blsp-spelling-corrected">δάχτυλα</span><br />και τι να νιώσω τώρα<br /> που τα συναισθήματα λιγόστεψαν;<br />γιατί η αγάπη είναι ένα καημένο ζώο<br />που το <span id="SPELLING_ERROR_1" class="blsp-spelling-error">έγδαρες</span> πριν καν ξεψυχήσει<br />κι έμεινε μόνο <em>μ ι α</em> <span id="SPELLING_ERROR_2" class="blsp-spelling-corrected">ευκαιρία</span><br />και <em>μια </em>επιλογή: να μην τη <span id="SPELLING_ERROR_3" class="blsp-spelling-error">σκατέψεις</span></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-1242661896260898357?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-24864145704274521762009-12-27T15:47:00.002+02:002009-12-27T16:10:52.983+02:00καθε φορά που θα χορεύεις με κάποια άλλη<br />το sea of love του Tom,<br />κάθε φορά που ιδρωμένη θα κοιμάσαι <br />σ' ένα άγνωστο γυμνό κορμί<br />κι αν ακόμα πεις πως βρήκες επιτέλους την ευτυχία,<br />θυμήσου πόσο ήθελα να πεθάνουμε<br />το φόβο στα γέλια.<br /><br />καθώς θα αιωρούμαι πάνω<br />απ΄ το ξεθωριασμένο πια ουράνιο τόξο,<br />καθώς η θύμησή μου θα<br />γαργαλά τη θλίψη σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-2486414570427452176?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-87873716674206946382009-11-30T22:24:00.003+02:002009-11-30T22:33:46.086+02:00<div align="center">οι ποιητές του καιρού μου<br />καταδικάστηκαν πριν καν γεννηθούν,<br />γιατί τους είπαν πως οι πόλεμοι τελείωσαν<br />και δεν υπάρχει πια λευτεριά να κυνηγήσουμε.<br /><br />οι ποιητές του καιρού μου θάφτηκαν<br />στην αχρηστία της τέχνης τους,<br />γιατί ο έρωτας <span id="SPELLING_ERROR_0" class="blsp-spelling-error">χιλιοτραγουδήθηκε</span><br />κι οι λέξεις πια δεν περισσεύουν.<br /><br />κάτι φίλοι που έχω, ποιητές:<br />-κοινωνικό πλεόνασμα<br />μιας <span id="SPELLING_ERROR_1" class="blsp-spelling-error">στρίγγλας</span> κοινωνίας<br />με <span id="SPELLING_ERROR_2" class="blsp-spelling-error">θεόστενα</span> σκέλια<br /><br />ξύνουν <span id="SPELLING_ERROR_3" class="blsp-spelling-error">τις</span> οπές του <span id="SPELLING_ERROR_4" class="blsp-spelling-error">δέρματός</span> τους με το νύχι<br />για λίγες σταγόνες έμπνευσης,<br />ξεχύνονται στη μοναχική παράνοια του μεθυσμένου<br />για λίγους στίχους λύτρωση!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-8787371667420694638?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-73524170526784462722009-10-30T02:40:00.002+02:002009-10-30T02:51:12.698+02:00στον κατασκευαστή του τάφου μου<br />παράγγειλε:<br /><br />σώμα γυναικείο<br />λευκό ηδυπαθές,<br />ατροφικό δεξί χέρι,<br />καρδιά ξεκλείδωτη<br />και το κλειδί<br />χαμένο εκ προ μελέτης<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7352417052678446272?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-6428163617959043962009-09-25T07:22:00.002+03:002009-09-25T07:28:20.252+03:00κοίτα πώς μας καταπιέζει το παρελθόν!<br />πώς παραμονεύει πίσω από κάθε δέντρο...<br />νοθεύει τη βροχή με αρρώστια<br />και τα μαλλιά μας ακολουθούν πάντα βαριά<br />και οι ψυχές μας βρώμικες<br /><br />κοίτα το παρελθόν πώς βγάζει τα νύχια του<br />και ιχνηλατεί κάθε μας απόφαση,<br />τρώει μαζί μας στις γιορτές,<br />κοιμάται στις ίνες των σεντονιών μας<br />και στις κηδείες είναι ο νεκρός που κλαίμε<br /><br />αν το παρελθόν είναι μια απεγνωσμένη<br />γυναίκα που βρωμοκοπάει αλκοόλ<br />πώς να φωνάξω εσένα,<br />που το κουβαλάς μαζί σου;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-642816361795904396?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-69217362543837782142009-09-05T01:21:00.003+03:002009-09-05T01:44:33.597+03:00<div align="center">Δεν είναι σκόνη οι λευκές νυφάδες στις μπότες μου<br />είναι εικόνες, σελίδες άδειες που φτιάχνω στα όνειρά μου:<br /><span id="SPELLING_ERROR_0" class="blsp-spelling-error">κόλαση-γη-κόλαση.</span><br />Δεν είναι αίμα το <span id="SPELLING_ERROR_1" class="blsp-spelling-corrected">μαύρο</span> πηχτό υγρό στα γόνατά μου,<br />είναι οι καρποί που <span id="SPELLING_ERROR_2" class="blsp-spelling-error">μάζεψα-γυμνός</span> ταξιδευτής-<br />στις αέναες πορείες μου στο σώμα σου.<br />Δεν είναι κλάμα η θολή μεμβράνη στα μάτια μου,<br />είναι ο φόβος που λάσπωσε και με τυφλώνει.<br />Όχι, δεν είναι οι παρανοϊκές άρρωστες σκέψεις μου<br /><span id="SPELLING_ERROR_3" class="blsp-spelling-corrected">οι</span> κραυγές που διαταράσσουν τις νύχτες μου.<br />Δεν είμαι εγώ που πίνω οινοπνεύματα,<br />δεν είμαι εγώ που αναζητώ τη λήθη και τις <span id="SPELLING_ERROR_4" class="blsp-spelling-error">παραισθήσεις.</span><br />Είναι τα λόγια σου, μαύρα <span id="SPELLING_ERROR_5" class="blsp-spelling-corrected">αρπαχτικά</span> πουλιά,<br />που προειδοποιούν πως <em><span style="font-size:130%;">φεύγεις</span></em>.<br /><br /><em>Παρίσι 09'</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-6921736254383778214?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-73693286717934746182009-07-18T15:36:00.002+03:002009-07-18T15:58:10.991+03:00<div align="center">σ' ένα παριζιάνικο μπιστρό απάγγελνε Μποντλέρ<br />κουνώντας υστερικά τα νεκρικά χεράκια της<br />σα να διηύθυνε κάποια αόρατη ορχήστρα<br />ένα μαύρο καπέλο προστάτευε την ακριβή ομορφιά<br />απ' τα ανέτοιμα μάτια<br /><br />λίγους αιώνες μετά μεθύσαμε μαζί,<br />πήγαμε σε πορείες,<br />κατακτήσαμε κορυφές και καρφώσαμε τις κόκκινες σημαίες μας,<br />με φώναξε ποιητή<br /><br />όταν κάναμε έρωτα<br />όλες οι χορδές των πιάνων έσπασαν στο λα<br />και στον ουρανό σχηματίστηκαν ανεξάλειπτες ουλές<br />κι όταν στους σπασμούς της φώναζε τ' όνομά μου<br />οι ωκεανοί έγιναν κόκκινο οινόπνευμα<br /><br />κάποτε είπε στους φίλους μας<br />ότι τα ποιήματά μου ήταν μάλλον βαρετά<br />και πως ήμουν υπερβολικά δημοκρατικός για έρωτες<br /><br />τώρα όταν με βλέπει στο δρόμο με φιλά σταυρωτά<br />καθώς εμετικά κάνουν οι θείες στις ανιψιές τους<br /><br />κάποτε σ'ένα μπιστρό την ξαναείδα<br />με τα μαλλιά της πιο μακριά από ποτέ<br />κι ένα τρύπιο φόρεμα<br />απάγγελνε τα βαρετά ποιήματά μου<br />κουνώντας υστερικά τα νεκρικά χεράκια της<br />σα να διηύθυνε κάποια αόρατη ορχήστρα<br /><br />αυτή η γυναίκα είχε φοβηθεί</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7369328671793474618?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-88445235102428101692009-07-08T05:13:00.001+03:002009-07-08T05:15:23.264+03:00<div align="center"><em><span style="font-size:130%;">-περίμενε να ξημερώσει,</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"><span id="SPELLING_ERROR_0" class="blsp-spelling-error">ακρίβυνε</span> πάλι το ρεύμα.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-8844523510242810169?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-50244769864650156452009-06-30T02:37:00.003+03:002009-06-30T02:58:00.019+03:00<div align="center">έχω ανάγκη μια αλήθεια λευκή,<br />δυο έμπειρα χέρια,<br />ένα παρελθόν-κύκλο κλειστό,<br />ένα μυαλό σάπιο όσο κι εγώ<br />κι ένα κορμί με ίδιους μηχανισμούς με του δικού μου<br /><br />έχω ανάγκη λίγη σιωπή,<br />έχω ανάγκη από οινόπνευμα στις φλέβες,<br />έχω ανάγκη οινόπνευμα στις φλέβες<br />κι έχω ανάγκη από ένα πλάσμα με φωτιά στους λαγόνες<br />ν' ακμάσουν οι αμαρτίες μας<br />σ' έναν κόκκινο παρθένο ωκεανό<br /><br />για να επέλθει η ακόρεστη λαχτάρα της ποίησης</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5024476986465015645?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-50761714371664762482009-06-23T03:08:00.002+03:002009-06-23T03:11:35.055+03:00<div align="center"><span style="color:#c0c0c0;"><em><span style="color:#336666;">φαντάσου</span></em> <strong><span style="color:#ffcc99;">να</span></strong> <span style="color:#993399;">α<span style="font-size:85%;"><span id="SPELLING_ERROR_0" class="blsp-spelling-error">νακυκλων</span>όταν</span></span> <em><span style="color:#666600;">η</span></em> <span style="font-size:130%;color:#990000;">θλίψη!</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5076171437166476248?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-54487686737696385472009-06-02T01:28:00.002+03:002009-06-02T01:32:23.591+03:00<div align="right">στο σπίτι με τα μεγάλα δωμάτια<br />και τους μικροσκοπικούς ανθρώπους,<br />παρηγορούμαστε με την ψευδαίσθηση<br />μιας καθαρής συνείδησης<br />που μας προσφέρουν<br />οι σκοτεινές μας γωνίες<br /><br />από 'κει, σημαδεύουμε<br />ο ένας τον άλλο<br />με ό,τι μας απέμεινε<br /><br />στο σπίτι με τα μεγάλα δωμάτια<br />και τους μικροσκοπικούς ανθρώπους,<br />καθίστε γύρω απ' τη φωτιά!<br />σερβιριστείτε!<br />η μητέρα μαγείρεψε υποκρισία</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5448768673769638547?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-35848906492855809452009-05-25T01:57:00.005+03:002009-05-26T22:12:00.526+03:00<div align="center">ο χρόνος αλλάζει δέρμα<br />ένα μαύρο κερί λιώνει μέχρι<br />174 μπύρες να με πάρουν από 'δω<br />τα σπίτια μας απέχουν 29.309<br />παχιά σκουριασμένα δάκρυα<br />και κάθε δυο λέξεις σου,<br />ένα πακέτο τσιγάρα<br /><br />το κτήνος που κοιμάται<br />κάτω απ' το δέρμα μου<br />μου πρότεινε να πάμε για χορό<br />αλλά τα μαλλιά μου είναι πολύ<br />πένθιμα για γιορτές<br />δεν έχω καινούρια γάντια<br />κι έχω ξεχάσει να χορεύω υπομονή </div><div align="center"><br />η μοναξιά με προκαλεί κι αυτή<br />σ' εκείνη δεν μπορώ να αρνηθώ<br />αρκεί όταν με ψάξεις να έχω επιστρέψει<br />γιατί η ομορφιά σου είναι η μόνη γεύση<br />που αναγνωρίζει η γλώσσα μου<br /><br />μια νύχτα πριν το αύριο<br />θα καθαρίσω στο ποτάμι<br />το φόρεμά μου απ' το πριν<br />ύστερα να θάψω τα αποφάγια της απελπισίας,<br />να γλείψω τις ουλές της λαχτάρας<br />και πριν σε συναντήσω,<br />να κρύψω στα σπλάχνα μου<br />μια δαχτυλήθρα κουράγιο</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-3584890649285580945?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-87961673427057360862009-05-18T23:33:00.003+03:002009-05-18T23:38:08.009+03:00<div align="right">δεν ξέρω τι έκαναν οι άλλες γενιές<br />ή τι γινόταν σ' άλλες πόλεις<br />πάντως εμείς περάσαμε την εφηβεία μας<br />κυνηγημένοι απ' τα κουτιά της εξέλιξης<br />με χάπια<br />με αλκοόλ<br />και με μια λύσσα να τα ζήσουμε όλα<br />δεν ξέρω τι γινόταν σ' άλλες εποχές<br />πάντως εμείς την αγάπη τη ζητιανέψαμε<br />και κανείς ποτέ δε μας πήρε στα σοβαρά<br />και δεν είχαμε ούτε ο ένας τον άλλο</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-8796167342705736086?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-72818713765466614352009-05-17T23:12:00.004+03:002009-05-18T23:38:44.286+03:00<div align="center">Απόψε έφυγα, όχι γιατί δεν άντεξα<br />-πάντα ξέρω που μπλέκω-<br />αλλά γιατί η αλλοιωμένη γεύση σου<br />δε μου αξίζει πια<br />κι απλά βουλιάζω στην ανυπολόγιστη ισχύ<br />κάθε ανεπαίσθητης κλίσης του κεφαλιού σου<br /><br />γυρίζοντας σπίτι θέλησα<br />να τελειώσω το τραγούδι σου,<br />αλλά το χέρι μου δημιουργούσε πόνο,μόνο πόνο<br />τόσο που σάστισα κι εγώ η ίδια<br /><br />μην ανησυχείς, μέχρι να μου περάσει<br />θα κρυφτώ λίγα χιλιοστά κάτω απ' το δρόμο<br />που περπατάς όταν έχεις τις μαύρες σου<br /><br />μη μου θυμώνεις, ο έρωτας είναι εγωιστής<br />ακούς; εγωιστής!<br /><br />κι οι τοίχοι κονταίνουν και στενεύουν,<br />με διαπερνούν<br />και τα κάδρα πέφτοντας γίνονται χίλια κομμάτια<br />κι οι αναμνήσεις χίλια ξυράφια<br />κάτω απ΄ τις πατούσες μου<br /><br />η λογική -έχω μάτια και βλέπω-<br />αναίσχυντος επιβήτορας του ονείρου<br /><br />απόψε έφυγα όχι επειδή δεν άντεξα<br />αλλά γιατί δεν άκουσα ένα "μείνε"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7281871376546661435?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-55557617726404900742009-05-11T20:05:00.004+03:002009-05-11T20:24:14.235+03:00<div align="center">Νοσταλγώ τη Λολίτα,<br />καθώς μου γνέφει 16 έτη φωτός μακρυά.<br />Κι εγώ σου λέω, "μάθε με απ' έξω, πριν να 'ναι αργά".<br />Ο χρόνος γελάει μαζί μας πριν προσπεράσει,<br />στις σόλες του κολλούν οι κόκκινες αναμνήσεις μας<br />κι οι ευχές υπάρχουν για να<br />αποδεικνύουν πόσο είμαστε ανίσχυροι.<br /><br />Το μουσικό κουτί, που μου χάρισες,<br />ήταν από πάντα βραχνιασμένο,<br />το βιβλίο με τα ποιήματα είχε κενές σελίδες<br />κι η κάρτα με τα "χρόνια πολλά"<br />πήρε φωτιά μόλις την έπιασα στα χέρια μου.<br /><br />Έμενε μόνο ένα μικρούλι θαύμα,<br />αλλά κι αυτό τελικά ήταν καλεσμένο αλλού!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5555761772640490074?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-13293984135826587812009-05-04T23:12:00.003+03:002009-05-04T23:21:11.558+03:00<div align="center">Γιατί μελαγχολία, ε; </div><div align="center"><br />Κοιτάξτε στα μάτια τους το φόβο.<br />Ακούστε τους παρανοϊκούς φθόγγους του φόβου<br />Νιώστε την παραισθησιογόνα γεύση του φόβου.<br />Κοιτάξτε κατάματα την τρέλα του "όχι",<br />την ανοησία του πρόωρου τέλους.<br />Κοιτάξτε τη βία της απόφασης,<br />το αδιέξοδο της αλήθειας.<br />Κοιτάξτε και δείτε τον ανελέητο χρόνο του μυαλού<br />και θα έχετε την απάντησή σας.<br /><br />Φανταστείτε με σαν μυρμήγκι που<br />που προχωρά ασταμάτητα<br />από χώρα-σώμα σε χώρα-σώμα<br />-πόσο μεγάλα όλα!<br /><br />τώρα έχετε την απάντησή σας. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-1329398413582658781?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-60428019258731426912009-04-30T14:22:00.003+03:002009-05-01T17:12:59.649+03:00<div align="center">κάτω απ' τα πόδια της,<br />ο ουρανός στο πιο κόκκινό του χρώμα<br />κι ένας αέρας πηχτός που σε ζαλίζει<br /><br />εκείνη η μικρούλα σπίθα,<br />πώς κατατρώει<br />το ξεραμένο δάσος της ψυχής;<br />την αντοχή;<br />τη λογική;<br /><br />αν ανάψεις τα σπίρτα σου<br />στις τραχιές επιφάνειες των χειλιών μου<br />και αφεθείς στον εθιστικό καπνό<br />της τρέλας μου,<br />θα σε πλημμυρίσω,<br />θα με λιώσεις<br />για να σκληρύνουμε ύστερα μαζί<br />-ένα σώμα<br /><br />μονάχα μην ακροβατείς<br />στα συναισθήματά μου<br />γιατί δε θέλω να σε δω να πέφτεις<br /><br />ω! μη σταματάς αυτό που κάνεις<br />μ' εκείνα τα τσιγάρα!<br /><br />και για όσο χρειαστεί,<br />θα υποτάσσομαι στο περιμένω</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-6042801925873142691?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-1820892280321599842009-04-26T22:31:00.004+03:002009-04-26T22:37:03.075+03:00<div align="center">το συναίσθημα είναι πραγματικά στα τελευταία του.<br />όμως δε θα ικανοποιήσω τη δίψα σου πριν<br />το ακούσω να ξεψυχά.<br /><br />φαίνεται πως είσαι απ' αυτές<br />που ενθουσιάζονται<br />με τυπικά θηληπρεπή καπρίτσια<br /><br />τι τραγική απογοήτευση<br />για κάποιον που ξέρει να λέει τη μοναξιά, μοναξιά<br />το "σε θέλω", "σε θέλω"<br />και τον έρωτα, θάνατο!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-182089228032159984?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-28149081903141158022009-04-01T15:56:00.004+03:002009-04-01T16:34:43.727+03:00<div align="center">Θα 'θελα να 'χα χέρια ικανά να τιθασεύσουν τη φωτιά και τη βροχή σου<br />Είμαστε, βλέπεις, βουτηγμένοι στον εγωισμό<br /><br />Κι εγώ πονάω που με ρουφάς και με συνθλίβεις<br />και με συρρικνώνεις και με κάνεις στάχτη<br />και μετά πάλι φωτιά και πάλι βροχή<br /><br />Κι όπως μ' ελέγχεις και με στραγγαλίζεις με τα τσουλουφάκια σου,<br />πώς καταργείς την ύπαρξή μου!<br />Και πώς σε κάθε σου βήμα ο ουρανός γίνεται κρυστάλλινα<br />θραύσματα να γεμίζει το σώμα μου βαθιές πληγές<br />και να μη θέλω να σωθώ<br /><br />Ας κρεμαστούν οι μελωδίες σου σε κάθε δέντρο<br />Να τρέφομαι με τη μουσική που γεννάς και να μη χορταίνω ποτέ<br /><br />Σκότωσέ με,<br />αν ο θάνατος σου μοιάζει </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-2814908190314115802?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-5695925318666891652009-03-23T11:11:00.004+02:002009-03-23T11:19:04.394+02:00Θυμάμαι εκείνα τα λεπτά μαύρα βιβλία<br />που αγκάλιαζε η βιβλιοθήκη μας<br />Ταπεινά, σκονισμένα, προσπαθούσαν να χωνέψουν<br />την αβάσταχτη ευθύνη της λύτρωσης του δημιουργού<br />Τις <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">νύχτες</span>, τα άκουγα που ξυπνούσαν<br />και μέσα στα σκοτάδια, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">σαλεμένες</span> μπαλαρίνες,<br />χόρευαν, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">αναβίωναν</span> πλημμύρες<br />Ίσως πάλι η φαντασία ή κάποια από τις γάτες του γείτονα<br />να έπαιζαν μαζί μου<br /><br />θυμάμαι την κανάτα με το νερό δίπλα στη <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">βιβλιοθήκη</span><br />Φοβόμασταν βλέπεις <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_4">μήπως</span> οι σελίδες δεν αντέξουν<br />και ο πόνος φουντώσει και κάψει το μικρόκοσμό μας<br /><br />Όλα ξεκινούν από εκείνα τα λεπτά μαύρα βιβλία των ποιητών<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-569592531866689165?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-27533283250909970882009-03-08T23:56:00.006+02:002009-03-23T11:06:51.937+02:00<div align="center">αποκρουστικά θολά αερικά,<br />σκονισμένα όνειρα,<br />τρύπια μάτια.<br /><br />οι αναπνοές ορίζονται<br />από μια θανατηφόρα δοσολογία.<br /><br />ξέρω πως δε βρήκατε αυτό που ψάχνατε<br />κι αν είχα ψυχή θα σας την έδινα.<br /><br />πόσο αναπάντεχα τρικυμίζετε τα παγκάκια του Μουσείου!<br /><br />Σώματα σάπια, μαύρα, εμείς.<br /><br />περιθωριοποίηση και αδιαφορία,<br />δημιουργήματα του Δείμου, σας σιχάθηκα.<br /><br /><br /><br /><em><span style="font-size:85%;"><span style="color:#cc0000;">"Μα είναι γλυκιά πολύ γλυκιά μα είναι κλειστά τα περιθώρια της<br />και είναι αυτή, μονάχα αυτή και δε μπορεί κανένας μα κανείς να τη χορτάσει" </span></span></em></div><div align="center"><em><span style="font-size:85%;"><span style="color:#cc0000;">(Π.Σιδηρόπουλος)</span></span></em><br /><em><span style="font-size:85%;"><span style="color:#cc0000;"><br />"Κι είναι τόσο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">στιλάτη</span> μα το ξέρεις καλά<br />Θα σου δώσει <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">ecstasy</span> μα ζητάει πολλά<br />Το βλέπεις πως θέλει να ξεσκίσει το μυαλό σου<br />Κι εσύ αυτό που κάνεις είναι να χαμογελάς"</span> </span></em></div><div align="center"><em><span style="font-size:85%;color:#cc0000;">(Μωρά Στη Φωτιά)</span></em></div><div align="center"><em><span style="font-size:85%;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="font-size:85%;"></span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-2753328325090997088?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-34689344250912766952009-03-01T20:10:00.003+02:002009-03-01T20:57:28.645+02:00<div align="center">είναι σκοτεινή και υγρή αυτή η σπηλιά κάτω απ' τη γη<br />έχει εκείνο το σκοτάδι που με χωράει<br />οι ρίζες των δέντρων φτάνουν ως εδώ<br />και ξεδιψούν με τα νερά που αφήνω δήθεν τυχαία<br />ύστερα γεννούν την Απελπισία και την Παράνοια<br /><br />η επίσπευση του πιο φριχτού μου φόβου<br />μοιάζει η έσχατη ελπίδα<br />γιατί οι ανούσιες, οι άτυχες συναντήσεις<br />καίνε σα δηλητηριώδης νυχιές στην πλάτη<br /><br />τα τέρατα που ζουν μέσα μου αναπνέουν κρασί,<br />πηχτή αγωνία, κλεισούρα τρένου και υποθέσεις σε εκκρεμότητα<br /><br />κατάλαβέ με! δεν υπάρχει μεγαλύτερη αυτοτιμωρία<br />απ' το να μη λες αυτό που σκέφτεσαι<br />και να μην κάνεις αυτό που νιώθεις<br />κατάλαβέ με! γιατί είναι εύκολο να κρύβομαι<br /><br />η ουσία δεν είναι στα μεγάλα αλλά στα αυθόρμητα<br /><br />και κάπως έτσι γίνομαι πάλι απελπισμένη</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-3468934425091276695?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-79769732968746731792009-02-26T21:47:00.005+02:002009-02-26T22:05:45.699+02:00<div align="right">Ποίηση, η αρχή των πάντων.<br />Σαν ό,τι υπήρξε πριν να ήταν<br />η προετοιμασία για την υπέρτατη βίωση.<br />Έχω πειστεί εξάλλου ότι εκείνη με βρήκε κι όχι εγώ αυτή.<br />Κι ούτε μπορεί η λύτρωσή μου αυτή<br />να είναι αποτέλεσμα κάποιας διαβολεμένης σύμπτωσης.<br />Τι τύχη!<br />Ανέστιες κυράδες λέξεις<br />βρίσκουν τη θέση τους στον ισόβιο χορό μου.<br />Κι ύστερα με τη σειρά τους με μεθούν<br />με το απόσταγμα της κάθαρσης.<br />Τι ηδονή!<br />Έτσι τις φαντάζομαι τις λέξεις μου...<br />ρουμπινί υγρές και ζεστές σαν ενωμένες κοιλιές ερωτευμένων.<br />Τις ελευθερώνω μία μία-χάρτινα καραβάκια-<br />να νοστιμίσουν τους άχρωμους ωκεανούς μου.<br />Η ποίηση είναι παιδί μου και δημιουργός<br />κι εγώ δορυφόρος γύρω απ' τον σατανικό εθισμό της.<br />Όμως εσύ μη με διαβάζεις!<br />Γιατί τα γραφόμενά μου δεν είναι<br />παρά τα αποκρουστικά σάλια της απελπισίας μου.<br />Αλυχτήματα της τρέλας και πικρά προϊόντα<br />της ζύμωσής μου με την ανθρώπινη ασχήμια.<br />Δε σου χρειάζεται ο συμπιεσμένος πόνος μου,<br />δε σε βοηθά και μην προσπαθείς να τον ερμηνεύσεις.<br />Είναι σα να μου ζητάς να χορέψω<br />πάνω σου με ψηλοτάκουνα.<br />Αν βρεις κάτι απ' τον εαυτό σου εδώ,<br />ούρλιαξε σα να συνάντησες τον πιο βαθύ σου φόβο.<br />Οι στίχοι μου δε σου χρειάζονται.<br />Θα 'χεις κι εσύ οπωσδήποτε τις δικές σου<br />αιχμηρές πρόστυχες ασήμαντες σημαντικές υποθέσεις.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7976973296874673179?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-27572682332845530342009-02-21T01:08:00.004+02:002009-02-21T01:22:07.735+02:00<div align="center">ίσως το μόνο που έμεινε<br />να 'ναι η εκνευριστικά εκσυγχρονισμένη ποίηση μου<br />κι εκείνα τα περιφρονητικά βλέμματα<br />του απέναντι πεζοδρομίου<br />-<br />κι όλα αυτά επειδή<br />κρέμασα την ψυχή μου<br />τόσο ψηλά που την είδαν όλοι<br />-<br />πόσο δεν ξέρετε να βλέπετε εσείς οι άνθρωποι!<br />-<br />η αδάμαστη πλημμύρα του λάθους<br />μ' έκανε απόψε να μισήσω<br />δυο βασανιστικές ομοιότητες<br />κι όλα όσα δεν είμαι<br />-<br />οι κόμποι των δαχτύλων μου<br />ερωτεύτηκαν επτά ρόμβους<br />γι αυτό μην πεις ποτέ, πως είμαι απ' αυτούς<br />που εκλογικεύουν τη μαγεία</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-2757268233284553034?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-53439229790438629082009-02-19T20:33:00.006+02:002009-02-19T21:09:04.166+02:00<div align="center">Απέτυχα στη σειρά των λέξεων<br />και ξημερώνομαι σε σκοτεινούς κήπους<br />με πουλιά χωρίς φτερά.<br /><br />Συχνά σκέφτομαι πως είμαι<br />η ιδανική οικοδέσποινα για τη λήθη.<br />Όμως οι μέλισσες των αναμνήσεων<br />με βρίσκουν γλυκιά όπως φαίνεται.<br /><br />Ξεχείλισα πια ψάξιμο,<br />υπομονή<br />και κρύο.<br />Αλλά αυτό το τίποτα<br />δεν μπορεί να μου το πάρει κανείς.<br /><br />Απλώνω στα νήματα του μυαλού μου<br />τα νωπά κουρέλια του ήλιου<br />και τις συννεφένιες αλήθειες<br />που συναποτελούν το "μ' έχεις" σου.<br /><br />Κάθε μου βραχιόλι είναι στοιχειωμένο με κατάρες.<br />Γι αυτό, γκρι αερικό,<br />αργά ή γρήγορα θα βουτήξεις<br />τον καρβουνιασμένο καρπό σου στη θάλασσα εκείνης της μέρας.<br /><br />Η απουσία θα διαρκέσει όσο ο χειμώνας<br />του κόσμου μου.<br />Τώρα το αίμα μου μύρισε καπνό<br />κι έγινα αυτή που δεν αλλάζει γνώμη.<br /><br />Φώναξέ με Εύα<br />κι ίσως οι καθρέφτες πάψουν να δείχνουν τον τρόμο.<br />Φώναξέ με Εύα!<br />...κουράστηκα να κουβαλάω τόση ευθύνη... </div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"><br /><object height="265" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/K6OUNETzbUo&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/K6OUNETzbUo&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="265"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5343922979043862908?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-13353248870361262102009-02-15T19:21:00.004+02:002009-02-15T19:40:17.863+02:00<div align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SZhRrcEJiQI/AAAAAAAAAkM/ei-4FHgf850/s1600-h/SPM_A0019.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303078367938578690" style="WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SZhRrcEJiQI/AAAAAAAAAkM/ei-4FHgf850/s320/SPM_A0019.jpg" border="0" /></a><br /></div><div align="right"></div><div align="right"><br /></div><div align="center">χρυσαφένιο πουλάκι,<br />τραγούδα την πονεμένη αθανασία<br /><br />μικρόσωμο θαύμα,<br />ερωτεύτηκα τις τρίλιες σου,<br />την υγρή ρουφήχτρα με τα φιλιά<br /><br />και η γρατζουνισμένη μου φωνή<br />θα μαρτυρά την έκρηξη του πάθους<br /><br />εσύ ωστόσο<br />παίξε μαζί μας,<br />συγχώρα μας,<br />συνάντησέ μας<br /><br />μεθυσμένη αμαρτία,<br />κοινώνησα το πονηρό σου χαμόγελο<br />καθώς η μοίρα χλεύαζε τα μυρμηγκάκια<br /><br />ε! εσείς που ξαγρυπνάτε!<br />δε νιώθετε τον κορεσμένο τρόμο;<br />τα ανείπωτά σας σάπισαν...<br /><br />πετάξτε μακρυά!<br />αναλαμβάνω εγώ τώρα.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-1335324887036126210?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-71292557618389306892009-02-09T23:55:00.000+02:002009-02-09T23:55:31.286+02:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SZCl6wQOI4I/AAAAAAAAAkE/BgyyJGg03PM/s1600-h/PC251646vk.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300919190219006850" style="WIDTH: 258px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SZCl6wQOI4I/AAAAAAAAAkE/BgyyJGg03PM/s320/PC251646vk.JPG" border="0" /></a><br /></div><div align="center">ευχαριστώ θεέ, που δε με γλίτωσες απ' τον έρωτα<br />και η ψυχή μου είναι αγριεμένη<br />απροστάτευτη<br />προνομιούχα<br />.<br />αν σε κουράζουν τα νοήματά μου είναι επειδή </div><div align="center">βλέπεις συμβολισμούς εκεί που κρεμάω τις αλήθειες,<br /></div><div align="center"></div><div align="center">οι αναλύσεις σου ουρλιάζουν<br />όταν η συνείδησή μου προσπαθεί να κοιμηθεί<br />.<br />αν σε κουράζουν τα νοήματά μου είναι επειδή<br />δε φτιάχτηκαν για να ερμηνεύονται,<br />είναι απλώς λίγη ξεκούραση μέσα στην τρέλα<br />.<br />τα μάτια μου δεν αναγνωρίζουν πια το λευκό<br />κι ο κόκκινος κόσμος είναι η πραγματικότητα που αντέχω να δεχτώ<br />.<br />οι μολυβένιοι στρατιώτες που κρύβω στις τσέπες μου<br />καλά θα κάνουν να ικανοποιούνται αθόρυβα<br />έχω ένα μερίδιο οίκτου για όλους<br />.<br /><em>η περίοδος των απαιτήσεων τελείωσε</em> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7129255761838930689?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-64598021381754989102009-02-09T16:17:00.003+02:002009-02-09T17:37:05.113+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SZA7LyIRRjI/AAAAAAAAAj8/pk-L82fJ8eA/s1600-h/vravio.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300801835036132914" style="WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 174px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SZA7LyIRRjI/AAAAAAAAAj8/pk-L82fJ8eA/s400/vravio.jpg" border="0" /></a> Χα! με ρίγη συγκίνησης παραλαμβάνω το βραβείο μου<br />απ' τον φίλο <a href="http://decayvalley.blogspot.com/">George</a>!<br />Έχουμε και λέμε:<br />Επίσημα το βραβείο Proximidade περιγράφεται ως εξής:<br />«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις. Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι. Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες. Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς! Αυτό το βραβείο για Blog, πρέπει να δοθεί σε οκτώ αγαπημένους σας bloggers, και οι οποίοι με τη σειρά τους, θα το προτείνουν πάλι με τη σειρά τους, σε οχτώ αγαπημένους bloggers ο καθ' ένας τους κ.ο.κ.»<br />Προτείνεται το κείμενο να το συμπεριλάβετε στην ανάρτησή σας.<br /><br />Άντε και αγγλικά διότι έχουμε διεθνή πελατεία (μουαχαχαχα....)<br /><br />Proximidade is described as follows:<br />"This blog invests and believes in PROXIMITY - nearness in space, time and relationships. These blogs are exceedingly charming. These kind bloggers aim to find and be friends. They are not interested in prizes for self-aggrandizement! Our hope is that when the ribbons of these prizes are cut, even more friendships are propagated. Please give more attention to these writers! This blog award should be sent to your favorite eight bloggers and they, in turn should forward to eight of their favorites" You should include the text for Proximidade (above) in your announcement blog<br /><br />Και με τη σειρά μου βραβείο δίνω:<br />1) Στον <a href="http://decayvalley.blogspot.com/">George</a> γιατί με έκανε να αναθεωρήσω την έννοια της απόστασης, γιατί αποτελεί έμπνευση για δημιουργία κι επειδή οι σουρεαλιστικές και τόσο αληθινές εικόνες του πάντα με συγκινούν.<br />2) Στην <a href="http://madamedelaluna.blogspot.com/">Madame de la Luna</a>, την πνευματική αδερφή μου. Γιατί συνδιάζει τον νεανικό ενθουσιασμό με την ωριμότητα του ανθρώπου που ξέρει να ζει τη ζωή... και επειδή έχει πάντα μια καλοπροαίρετη συμβουλή και την όρεξη να σε καταλάβει, όχι απλώς να σ' ακούσει.<br />3) Στον <a href="http://bpskordou.blogspot.com/">πλησίον του ποιητή</a> γιατί γέμισε με όμορφες εικόνες μια άλλοτε αδιάφορη πόλη, για την υπομονή του, το χιούμορ του, την τσουχτερή ειλικρίνεια με την οποία σε λούζει ακόμα κι όταν σιωπά... για τα ασυμβίβαστα ποίματά του.<br />4) Στην <a href="http://a-creep.blogspot.com/">creep</a> γιατί η ευαισθησία της μου θυμίζει κάτι από μενα παλιό και τα γλυκά κειμενάκια της μου δίνουν ελπίδα. Με τη σιγουριά πως θα τα καταφέρει...<br />5)-6) Στους <a href="http://outcastpoetry.blogspot.com/">outcast poetry</a>, τους πληγωμένους πλην ξέχειλους από πάθος ποιητές για όσα με έκαναν να νιώσω ή να σκεφτώ και γι αυτά που θα 'ρθουν.<br />7) Στον <a href="http://city-e-scape.blogspot.com/">Nik. G</a> που θα τον βρείτε κι <a href="http://www.urbandot.gr/">εδώ</a> για την αξιοθαύμαστη αγάπη του σ' αυτό που κάνει, για την ακούραστη ανοχή και την ευγένειά του.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-6459802138175498910?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-51438433114536021492009-02-04T01:35:00.003+02:002009-02-04T01:52:42.920+02:00<span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">μαυσωλείο</span> σκέψεων<br />και <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">λήθαργος</span> κοινής αποδοχής<br /><br />τα <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">έγκλειστα</span> όνειρα στρίβουν τσιγάρα,<br /><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">φτύνουν</span> την τέχνη τους στη δημόσια περιουσία ,<br />διαβάζουν κρυφά αθλητική ή Πόε<br /><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_4">συνωμοτώντας</span> στην ισοπέδωση του είναι<br /><br />φωτιά κατεψυγμένη<br />υπέροχη γκρι παθητικότητα!<br /><br />νομίζεις <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_5">ότι</span> θα φύγεις ζωντανός;<br /><br /><br /><em>-για τον Κώστα, που ανησυχεί-</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5143843311453602149?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-53272110897448214692009-01-31T17:06:00.005+02:002009-01-31T17:35:06.245+02:00ρίχνω το ζάρι και πάντα φέρνω 3<br />όμως η ολοκλήρωση ξυπνά το κενό<br /><br />η κόλαση και ο παράδεισος απέχουν μιάμιση ώρα με τρένο<br />τώρα που απέκτησα φτερά θα σε στοιχειώσω<br /><br />κάποτε η μουσική έλιωνε το δρόμο<br />και η ψυχή χόρταινε με ποίηση<br />μα όταν το πάθος ξεπερνά την ουτοπία<br />οι νύχτες δε στεγνώνουν ποτέ<br /><br />ποια είμαι όταν όλοι είναι τίποτα;<br />τι ζω; αν δεν έχω γλώσσα, μάτια, χέρια;<br />πώς να συμβιβαστώ;<br />το κορμί μου έχει δυο καρδιές κι ένα μυαλό παγωμένο στο απόλυτο.<br /><br />πες στον κόσμο ότι αυτοί οι στίχοι είναι για σας<br />κι όσες φορές κι αν ρίξεις το ζάρι θα φέρνεις 3<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5327211089744821469?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-8534474657593353032009-01-27T21:45:00.002+02:002009-01-27T21:56:09.899+02:00η σιγουριά βαραίνει τις τσέπες του παλτό,<br />το δαχτυλίδι πνίγηκε <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">παρασύροντας</span> όλα τα συναισθήματα του κόσμου<br />και τα κατεστραμμένα μέλη μου στο νεροχύτη.<br /><br />δεν ποζάρω για φωτογράφους με γυάλινα χέρια.<br /><br />οιμωγή για όσα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">στριμώχτηκαν</span> στη θέση τους<br /><br />μπλε μέρες, μπλε επιθυμίες<br />διψασμένος χειμώνας<br />αποπνικτική επανάληψη<br />κι αυτή η αίσθηση της πτώσης την ώρα που η μουσική τελειώνει <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">στ'</span> αυτιά σου<br /><br />η μέρα του τέλους θα 'ναι μια μέρα σαν αυτή.<br />μόνο που η αντοχή θα 'χει το θάρρος να φωνάξει<br /><em>"φεύγω"</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-853447465759335303?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-1603776597169530042009-01-25T20:48:00.003+02:002009-01-25T21:02:38.423+02:00<span style="color:#ffffff;">η βροχή φόρεσε κοντομάνικο και πολύχρωμα χαϊμαλιά<br />μπερδεύω τις εποχές μήπως και χάσω το μέτρημα του χρόνου<br />τσάι και ρούμι στο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">cafe</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">Mirage</span> που έκλεισε για πάντα<br />κι οι μαύρες γάτες εγκαταλείπουν την πόλη<br /></span><br />αν το μαύρο κουρέλι πέσει στη χλωρίνη;<br />αν είσαι ψευδαίσθηση κι όχι μαγεία;<br />αν οι πλεξούδες μου λυθούν χωρίς να μεγαλώσω;<br />κι όταν η τελευταία φαντασίωση πραγματοποιηθεί,<br />τι θα 'χει μείνει να <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">ξορκίζει</span> το <em>τέλος</em>;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-160377659716953004?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-17190500227453974772009-01-22T01:59:00.003+02:002009-01-22T02:47:02.680+02:00Μυρωδιά θανάτου.<br />Πάνε πέντε μέρες που βλέπω μόνο μαύρα σπίτια και καπνό,<br />μικρές εστίες φωτιάς εδώ κι εκεί<br />κι ένα αέναο παγωμένο φως.<br />Ξεχασμένοι ασύρματοι κείτονται στο δρόμο μουδιασμένοι και παραμιλούν.<br />-<em>κάποιος πρέπει να πέρασε από δω- </em><br />Το σώμα μου μοιάζει με πεισματάρα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">αφυδατωμένη</span> γη.<br />Ανύπαρκτα χαρακτηριστικά προσώπου.<br />Κόλαση είναι η απουσία των άλλων.<br />Είναι χρόνια από τότε που είδα άνθρωπο για τελευταία φορά.<br />...ίσως και να συνάντησα κάποιον και να μην τον αναγνώρισα...<br />Όμως πρέπει να ξεκίνησα από κάπου, δεν μπορεί.<br />Αδύνατον να ενώσω τα σκόρπια θραύσματα των αναμνήσεων.<br />Κάποιος κάποτε θα πρέπει να εξάντλησε την υπερβολή του για μένα.<br />Κρίμα που δεν υπάρχει τίποτα.<br />Έχω και σένα να <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">σκούζεις</span> κάθε τόσο "πεινάω".<br />Τρως τα αποθέματα ελπίδας μου κι αυτό καθυστερεί πολύ το ταξίδι.<br />Είναι προφανές πως δε σου καίγεται καρφί όμως εγώ πρέπει να βρω έναν προορισμό.<br />Πρέπει να προχωρήσω.<br />Οι αντιθέσεις συμφιλιώθηκαν και έφτιαξαν σύνθετες λέξεις.<br />Σύνθετα τίποτα.<br />Ο χρόνος λιώνει, όλα εξελίσσονται αντίστροφα.<br />Ο ουρανός λιώνει, η πηχτή του λάσπη κολλάει στις μπότες μου.<br />Έχω και σένα να <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">σκούζεις</span> πως η ελπίδα μου σου έκαψε τη γλώσσα.<br />Χτες ονειρεύτηκα μια ειρωνική δικαιοσύνη, αλλά ξεχάστηκε κι αυτή.<br /><em>-κάποιος πρέπει να πέρασε από δω-</em><br />Δεν υπάρχει τίποτα πιο αξιοθρήνητο από τις άχρωμες έννοιες.<br />Εγώ θα σας βρω.<br />Θα τσαλακώσω τα πρόσωπά σας.<br />Δε μου καίγεται καρφί.<br />Σύντομα δε θα υπάρχει τίποτα.<br /><em>μόνο δρόμος.</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-1719050022745397477?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-11775529431120883372009-01-16T22:55:00.001+02:002009-01-16T22:57:20.305+02:00πιστοί μου σκύλοι,<br />αναζητήστε αλλού νυχτερινή συντροφιά...<br />η απελπισία εξατμίστηκε.-<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-1177552943112088337?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-41648396125035717442009-01-15T00:54:00.003+02:002009-01-15T01:00:47.608+02:00τα δάχτυλά μου ταξίδεψαν στο χρυσό δάσος<br />τώρα η ηδονή με θυμώνει,<br />θυμίζει το ανθρώπινό μου,<br />θυμίζει από πού ξεκίνησα<br /><br />δίψα, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">πλύσου</span> με το νερό των φρούτων της λήθης<br />και θα το πιω<br /><br />φιλόξενοι προς το κενό μου,<br />το κάλεσμά σας αναπαράγεται <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">στ'</span> αφτιά μου<br />μα είμαι ελεύθερη τώρα που το υφάδι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">μίσησε</span> το χρόνο<br /><br />με ονειρεύτηκα, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">Όμηρε</span>, να σε σκοτώνω<br />παραδέχομαι πως είχες δίκιο<br /><br />Πηνελόπη ή Οδυσσέας;<br />πρέπει ν' αποφασίσω πια<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-4164839612503571744?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-48461706794348566162009-01-11T01:12:00.003+02:002009-01-11T01:33:19.269+02:00κάνε μου δώρο ένα αμάξι με ξηλωμένο το κάθισμα του συνοδηγού<br />Σ' ευχαριστώ.<br />-πυροβολισμός-<br /><br />έβρεχες όλο το βράδυ<br />σε άκουγα όταν νόμιζες πως κοιμόμουν<br />δε θέλω πάλι σινεμά, έλα να περπατήσουμε στο ποτάμι!<br />εσύ στις όχθες κι εγώ βρεγμένη ως το κόκκαλο<br />συχαίνεσαι λες τα βρομόνερα<br />φαντάζομαι την αποστροφή που θα νιώσεις όταν θα σε συστήσω στο μυαλό μου<br /><br />γελάω με το αστείο μου αυτό.<br /><br />θα κάνεις αυτό που λέω, θες δε θες<br />θα σ' αναγκάσω<br />Μπορώ.<br /><br />δώσε μου φίλτρο αισιοδοξίας και θα σου δώσω την πρόστυχη γραφή μου<br />ήξερες ότι απαγορεύεται να ξαπλώνεις στο βάθρο του ναυαγοσώστη;<br />είναι κρίμα γιατί εκεί τ' αστέρια έρχονται πιο κοντά<br />εκείνο το βράδυ μου είχε φανεί θαυμάσια ιδέα να σκαρφαλώσω σ' ένα τέτοιο<br /><br />Ναι, εκείνο το βράδυ λέω που μες στην πλάνη της αχρωματοψίας σου<br />κυνηγούσες τον λιποτάκτη ηθική.<br /><br />υψηλός δείκτης μοναξιάς σήμερα στη θάλασσα.<br />κολυμπήστε με δική σας ευθύνη!<br />-ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟΣ-<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-4846170679434856616?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-85134086880298199842009-01-07T01:55:00.003+02:002009-01-07T02:16:35.627+02:00η αλήθεια που κατοικεί σε μια απ' τις διχάλες του κορμιού μου<br />εναντιώνεται στη γλώσσα μου<br />και για κακή μου τύχη έχεις το βλέμμα σου συνήθως χαμηλά<br /><br />ο κόσμος έγινε τρομακτικός από τότε που όλοι οι άνθρωποι ντύθηκαν τη μορφή σου<br /><br />τα βάζω με το διάφανο εαυτό μου<br />ας κρατούσα λίγο φως και για την πάρτη μου<br /><br />από δω και στο εξής θα ζω πουλώντας<br />το ταλέντο μου να απαντώ με ερωτήσεις<br />αφού σ' ένα απ' τα υπερωκεάνια ταξίδια μου<br />πείστηκα ότι είμαστε μαγνήτες που απωθούνται<br /><br />μην παρεξηγείς τα ανακριτικά ξεσπάσματά μου<br />είναι απόλαυση να σε βλέπω να δαγκώνεις από αμηχανία<br />τις δηλητηριώδεις υγρές καραμέλες που έχεις αντί για χείλια<br /><br />μέτρα μαύρα πρόβατα<br />όσο εγώ μετρώ αντίστροφα τις μέρες για το τέλος<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SWPzCnJMjTI/AAAAAAAAAig/JSjuEL4Q3IY/s1600-h/PC281736.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5288337613655936306" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SWPzCnJMjTI/AAAAAAAAAig/JSjuEL4Q3IY/s400/PC281736.JPG" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>η φωτογραφία είναι αφιερωμένη</em> <em>στον </em></span><a href="http://decayvalley.blogspot.com/"><em><span style="font-size:85%;">George</span></em></a><em><span style="font-size:85%;"> για να μη νομίζει ότι μόνο αυτός χάρηκε χιόνι!</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-8513408688029819984?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-60873837636302730042009-01-03T06:35:00.003+02:002009-01-03T06:52:38.815+02:00με πρόδωσε η ετυμολογία του πάθους μου<br />όταν ορίστηκε<br />απ' τη ρίζα της λεκάνης σου<br />σε ίσο αριθμό συλλαβών με την αμηχανία<br /><br />κάνω τον έρωτα ιχνηλασία<br />απόδειξη το ξεραμένο αίμα σου στα νύχια μου<br /><br />η λήθη κατάπιε μια θάλασσα, μια άρνηση και μια ανούσια επανάληψη<br />κάποτε θα πάψω να πολεμώ αυτή τη ρουφήχτρα<br /><br />γλυκέ επαναστάτη,<br />η σιγουριά τσαλακώνει<br /><br />παρηγοριά σου να είναι η ξηρασία της γλώσσας μου<br /><br />φευ!<br />είναι προτιμότερη η υποκριτική απ' την τάξη<br />εγώ έχω όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.<br />εσύ τη συνείδησή σου καθαρή.<br /><br />τέλος αναμενόμενο, όλα μισά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-6087383763630273004?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-63709820982711323702009-01-01T18:13:00.003+02:002009-01-01T18:31:10.728+02:00τα χρόνια που σε βαραίνουν μου ανήκουν<br />παίζω μαζί τους<br />τους είμαι πιστή<br />χορεύω πάνω τους με γυμνά πόδια<br />τα κρεμάω όπως ο κυνηγός το νεκρό ζώο<br /><br /><br />παίζω με τις λέξεις γιατί μου ανήκουν κι αυτές<br />τις φτύνω πάνω σου<br />και ατάραχη σε παρακολουθώ να γίνεσαι στάχτη<br /><br /><br />παίζω με τα σημεία στίξης<br />δε σε ρωτάω<br />σε απαιτώ<br />σε πνίγω σε μια λαχανιασμένη μου σταγόνα<br />σε ματώνω με τα χείλη μου<br /><br /><br />παίζω με σένα<br />είναι σαν ρώσικη ρουλέτα<br />αλλά κερδίζω πάντα εγώ<br />γιατί μπορώ<br />γιατί μου ανήκεις<br />και είναι γοητευτικό παιχνίδι τέλος πάντων<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-6370982098271132370?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-17921251762985254852008-12-31T18:26:00.002+02:002008-12-31T18:31:00.744+02:00μιας και οι περσινές μου ευχές πραγματοποιήθηκαν όλες,<br />φέτος, εύχομαι να αποκτήσετε κι εσείς ό,τι χρειάζεστε για να είστε πλήρεις και ευτυχισμένοι!<br /> και μας δίνω ευχή και κατάρα:<br /><em><span style="font-size:130%;"><strong>" χωρίς αγάπη όλους ο διάολος θα μας πάρει "</strong></span></em><br /><em></em><br /><strong><span style="color:#cc0000;">Καλύτερη χρονιά!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-1792125176298525485?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-63199476285025685312008-12-29T16:11:00.003+02:002008-12-29T16:23:55.850+02:00E! Ψιτ! <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">κοιμήσου</span> στις πλεξούδες μου.<br />Η μαμά μου δε θα σε βρει ποτέ εδώ.<br />Γίνομαι αστεία, ξέρεις, όταν παίζω με τα φαντάσματα.<br /><br />Είσαι φτιαγμένος από θυμό, από άγνοια και χάσιμο.<br />Μα σ' αγαπώ γιατί είσαι η έμπνευση για τα γλοιώδη ποιήματά μου.<br />Είσαι το υγρό αντίο μου.<br />Έτσι φεύγω <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">εγώ</span> να ξέρεις.<br />Θα βρίσκεις αποφάγια μας σε κάθε χιλιοστό του κεφαλιού σου και θα πατάς τις κρίσεις <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">ειλικρίνειάς</span> μου που είναι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">σκορπισμένες</span> παντού μες στο δωμάτιο.<br />Μήπως θες να το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">ξανασκεφτείς</span>;<br />Έχω αρκετούς φίλους ώστε να τους χαρίσω από ένα γράμμα του "τίποτα".<br />Θα κρατήσω για μένα το "μάλλον".<br />Μπορώ να γίνω ευτυχισμένη μ' αυτό.<br />"Είναι μια φάση με προοπτικές να γίνει απονομή όσκαρ ηθοποιίας".<br />Αν δε με προλάβει η φάση <em>"<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">τ-ι-ν-ά-ζ-ω-τ-α-μ-υ-α-λ-ά-μ-ο-υ-σ-τ-ο-ν-α-έ-ρ-α</span>"</em><br />"Ή όλα ή τίποτα"<br />Είδες που το '<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">μαθα</span>;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-6319947628502568531?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-73204540651197103992008-12-29T04:08:00.002+02:002008-12-29T04:27:37.901+02:00τόσο ψέμα ήσουν όσο η ασημόσκονη στα βλέφαρα φτηνής γκ<span style="color:#ffffcc;">ό</span>μενας<br />που μακιγιάρει τη διαφορετικότητά της<br />όσο το χαμόγελο ενός κλόουν<br />όσο η ενοχή της Ελένης ή τα <span style="color:#ffcc00;">π</span>αραμύθια της Σεχραζάτ<br />όσο η με<span style="color:#ffcc66;">τ</span>άνοια σε παιδικά μάτια<br />όσο η αφοβιά του γέρου μπροστά στο θάνα<span style="color:#ffcc33;">τ</span>ο<br />τόσο ψέμα είσαι<br />.<br />κι εγώ, δεν ξαναφόρεσα ποτέ μου κάτι πιο ξένο,<br />πιο αποκρουστικό, πιο αβάσταχτα ταπεινωτικό,<br />πιο γελο<span style="color:#ffff99;">ί</span>ο και ψεύτικο<br />όσο το σκήπτρο της αξιοπρέπειας μπροστά στον έρωτ<span style="color:#ffff33;">α</span> σου<br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7320454065119710399?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-74973795692724247092008-12-29T01:38:00.002+02:002008-12-29T02:00:22.257+02:00Ο κόσμος είναι ένα τεράστιο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">κρεατένιο</span> παζλ με τέχνη. Μόνο που εμείς, τα κομμάτια του αλλάζουμε συνεχώς θέσεις μέσα στην τρέλα του κυκλοθυμικού χορού της ζωής μας. Αν προσπαθήσεις ποτέ να γίνεις το διπλανό σε <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">μενα</span> κομμάτι παζλ, να είσαι έτοιμος να διακρίνεις τη μοναξιά μέσα στις κρίσεις <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">κοινωνικότητάς</span> μου, την αλήθεια στις τεράστιες ποσότητες μελανιού που καταναλώνω, τη δύναμη των βημάτων μου, την πείνα για αγάπη στα μάτια μου.<br /> Ανακάλυψα, ξέρεις ότι ο μόνος τρόπος για να βρεις ανθρώπους να σ' αγαπούν γι αυτό που είσαι είναι να είσαι ο εαυτός σου. Κι επειδή κουράστηκα να ζω για δύο, ετοιμάσου!<br /><br /><br /><br /><em><strong><span style="font-size:85%;">στην Α, την Α και τον Γ για όλα όσα έρχονται</span></strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7497379569272424709?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-89508898453286488872008-12-24T11:26:00.004+02:002008-12-24T12:23:59.435+02:00η <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">ταξιδιάρα</span> ψυχή πάει για <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">χιονοπόλεμο</span> και σας προτείνει να κάνετε το ίδιο.<br />δε λέω να ξεχάσετε, απλά να ξεκουραστείτε...<br /><em><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>Ευτυχισμένες γιορτές!</strong></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-8950889845328648887?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-55640821806152924222008-12-24T01:38:00.003+02:002008-12-24T01:56:06.582+02:00αφού δεν είμαι καλή στα μαθηματικά,<br />δίνω ό,τι έχω<br />όπως το έχω<br />κι όπως το νιώθω<br /><br />αλλά εσύ που είσαι της θετικής κατεύθυνσης<br />της αρνητικής σκέψης<br />και της θεωρητικής αγάπης,<br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">διαιρείς</span>, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">διαιρείς</span>, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">διαιρείς</span><br /><br />και το μερίδιο αγάπης που τελικά μου αναλογεί<br />είναι λίγο για να με <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">ξεδιψάσει</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5564082180615292422?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-26051988309477540832008-12-16T00:21:00.003+02:002008-12-16T00:43:18.580+02:00<em>-Μη κ<strong><span style="color:#ffff66;">λ</span></strong>αις. Γίνεσαι άσχημος.<br />-Πότε είμαι όμορφος;<br />-Όταν σ’ αγαπώ.</em><br /><em></em><br />Ξέρεις, αν μ’ αφήσεις, δε θα σε κάνω ποτέ να κλάψεις. Θα ξεχάσω τον τύπο που γεμάτος χώματα μου φώναξε: «Πού πας ταξιδιάρα ψυχ<span style="color:#cc9933;"><strong>ή</strong></span>;» και τον άλλο, που μάταια προσπαθούσε να με πείσει ότι τα λεωφορεία δεν πετάνε. Θα χορεύουμε κάτω απ’ τα σκεπάσματα χωρίς να μας νοιάζει αν είναι μέρα η νύχτα. Θα πίνουμε καυτ<strong><span style="color:#ffcc66;">ό</span></strong> κακάο με Grand Marnier και στο πικ απ θα παίζουν Dire Straits και Peggy Lee. Σ’ αυτό τον κόσμο δε θα πειράζει που οι εκθέσεις μου είναι “υπερβολικά συναισθηματικές και με χαλαρή δομή”. Κι εσύ, δε θα χρειάζεται ν’ αποφασίσεις τι θα κάνεις στη ζωή σου. Θα σταματήσω να χαράσσω στίχους σε κορμούς κι εσύ θα πάψεις να παίζεις <strong><span style="color:#cc6600;">μ</span></strong>ουσική γιατί θα κάνουμε πολύ πιο συναρπαστικά πράγματα ο ένας στον άλλο. Θα βουτάω μέσα σου και θα τρομάζω απ’ το πολ<strong><span style="color:#cc9933;">ύ</span></strong> σου. Κι εσύ θα αποκρυπτογραφείς τα 111.108 διαφορετικά βλέμματά μου. Θα τρέφεσαι από μένα κι εγώ από σένα σε μια υπέροχα σαρκοβόρα συναισθηματική σχέση πάθους. Που και που θα χωρίζουμε για ένα ταξιδάκι στη Βαρκελώνη ή σε κάποιο εξωτικό νησί που θα κρατάει μέχρι το σύνδρομο στέρησης απ’ το άρωμά σου να με κάνει να θέλω να σκίσω τα ρούχα μου. Τότε θα επιστρέφω. Με πολύτιμες χάντρες για να στολίσω κάθε σημείο του σώματός σου, άλλο χρώμα στα μαλλιά και δέρμα καμένο απ’ τον ήλιο. Εσύ θα έρχεσαι φορώντας τις χρυσ<strong><span style="color:#ffcc66;">έ</span></strong>ς σου ανταύγειες και θα μεταφράζεις στη γλώσσα μας χιλιάδες θρησκευτικές δοξασίες αρχαίων πολιτισμών. Μέχρι τότε, θα περιμένω όσο χρειαστεί να τελε<strong><span style="color:#ffcc00;">ι</span></strong>ώσεις με τις εκκρεμότητες σου. Δε με νοιάζει αν θα αργήσεις, όμως αν έχεις σκοπό να μου στερήσεις έστω και το παραμικρό απ’ όλα αυτά πες το μου τώρα. Και τσακίσου και φύγε από δω μέσα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-2605198830947754083?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-63192697206973854772008-12-12T01:12:00.000+02:002008-12-12T01:14:09.276+02:00Κάνοντας ισορροπία στα καρφιά που <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">φύτεψες</span> στο σιωπηλό αυτό κήπο,<br />χάνω την <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">παιδικότητά</span> μου.<br /><br />Είναι κουραστική η δουλειά του ηθοποιού για έναν περιπλανώμενο κλόουν σαν εμένα.<br />Τα ρούχα μου -φαρδιά- μου δυσκολεύουν τις κινήσεις.<br />Σου δίνω έτσι την εντύπωση πως διστάζω.<br />Τα όξινα λόγια σου τρυπάνε τα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">τύμπανά</span> μου.<br />Κι όμως, σχεδόν δεν τ’ ακούω,<br />Σχεδόν δε μιλάς.<br />Τα πάντα ακίνητα χείλη σου αυτό δείχνουν τουλάχιστον.<br /><br />Οι φίλοι σου απόρησαν όταν οι μπότες σου άφηναν στο χώμα τέσσερα αποτυπώματα αντί για δύο.<br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">Τρόμαξες</span> κι εσύ γιατί κατάλαβες.<br />Κι έβγαλες τα νύχια σου να με αρπάξεις.<br />Οι μέρες στη χώρα των πάγων κυλάνε ήσυχα.<br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">Άχρωμα-ήσυχα.</span><br />Πράγμα καλό γιατί οι χρωματικές μου μίξεις έβγαζαν πάντα κόκκινο.<br />Η ζυγαριά που ξέχασες εδώ ρωτάει για σένα. Αναρωτιέμαι πως παίρνεις τώρα αποφάσεις.<br />Ξέρω, σου λείπω, αλλιώς θα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">έκοβες</span> επιτέλους τις βόλτες στη θάλασσα.<br />«Αν ήταν εδώ θα φύσαγε τη σκόνη απ’ τα βλέφαρά μου», σκέφτεσαι.<br />Ξέχασα να σου πω, πως είμαι αλλεργική στη σκόνη<br />στη μετριότητα<br />και στους νηφάλιους ορθολογιστές ανθρώπους.<br /><br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">Υ.Γ.</span> Σου εσωκλείω λίγη ευτυχία. Θα τη χρειαστείς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-6319269720697385477?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-9526735584085405042008-12-09T22:42:00.003+02:002008-12-09T22:56:09.272+02:00<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">δολοφονούμε</span> κάθε μέρα και <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">δολοφονούμαστε.</span><br />μα δε μας νοιάζει γιατί οι δικοί μας φόνοι είναι ύπουλοι, δεν έχουν αίμα και μυαλά χυμένα στους δρόμους.<br />κι έτσι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">τρομάζουμε</span> με το κόκκινο χρώμα κι όχι με τον τρόμο.<br /><br />να θυμάσαι φίλε, τη διαφορά ανάμεσα στο "κλαίγομαι" και στο "κλαίω"<br />στο "μ' αγαπάς;" και στο "σ΄αγαπώ".<br />να θυμάσαι πως οι μέρες μας δεν είναι "γιατί" αλλά "γαμώτο".<br /><br />με πνίγει αυτό που δε χωράει το μυαλό μου, μητέρα.<br />το αίμα μου έβρασε χιλιάδες φορές.<br />φοβάμαι, γιατί θα κάψει εμένα πρώτο απ' όλους.<br /><br />όταν γυρνούσα <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">απ' την</span> πορεία αμίλητος, μητέρα<br />κι όταν τα όνειρα δε μ' άφηναν να κοιμηθώ,<br />σ' άκουγα: "ησύχασε παιδάκι μου, δεν είναι τίποτα"<br /><br />σιχάθηκα τον ύπνο, μάνα, και σένα, και κάθε άλλον σαν εσένα που αφήνει πίσω του το χάος, χωρίς να νοιάζεται.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-952673558408540504?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-18950049972787286522008-12-07T23:03:00.003+02:002008-12-07T23:10:09.368+02:00<span style="color:#ffffff;"><em>στον <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">ευκάλυπτο</span>, κάτω απ' τ΄αστέρια</em><br /><em>θα προφασίζομαι πως καταστρέφεται ο κόσμος</em><br /><em>μέχρι να αχρηστευθούν όλοι οι χάρτες</em><br /><em>μέχρι οι σφυγμοί να επανέλθουν στο κανονικό </em><br /><em>μέχρι να στεγνώσω μια για πάντα.</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-1895004997278728652?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-61910152400484781712008-12-06T01:17:00.002+02:002008-12-06T01:25:20.933+02:00είδα τη <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">μελαγχολία-ανθρωπόμορφη</span><br />γεύτηκα το ρίγος του κενού<br />έστρεψα το βλέμμα<br />ουρανός πουθενά<br /><br />όταν τα κόκκινα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">ξεφτισμένα</span> κορδόνια μου<br />έφτυναν λάσπη στα πληρωμένα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">πεζοδρόμιά</span> σας<br /><br />σου λεω και τούτο, φίλε: αν <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">χορεύαμε</span> όλοι ίσως να <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_4">ερχόταν</span> η βροχή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-6191015240048478171?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-76173712649984898982008-12-02T22:25:00.004+02:002011-01-25T21:28:15.114+02:00<em>ευτυχώς τα φάλτσα σου είναι μουσική.<br />ευτυχώς όλα είναι στο μυαλό,<br />να βρίζω το κεφάλι μου και όχι εσένα.<br />ευτυχώς είσαι ήλιος.<br /><strong>κι ο ήλιος είναι ολονών.</strong></em><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/STWiDOI0b4I/AAAAAAAAAg8/CNO7jt-jUqw/s1600-h/400780326_cf53143a3d.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275300714752798594" style="WIDTH: 340px; CURSOR: hand; HEIGHT: 254px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/STWiDOI0b4I/AAAAAAAAAg8/CNO7jt-jUqw/s400/400780326_cf53143a3d.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7617371264998489898?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-84071265686958714982008-12-01T01:09:00.004+02:002008-12-01T01:32:21.218+02:00<p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/STMfCsZof3I/AAAAAAAAAgw/BvHObdAGSQY/s1600-h/SPM_A00013.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274593719719853938" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/STMfCsZof3I/AAAAAAAAAgw/BvHObdAGSQY/s400/SPM_A00013.jpg" border="0" /></a></p><p>όταν θα '<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">ρθεις</span> θα 'σαι φωτιά γι αυτό κοιμάμαι στα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">ξερόχορτα.</span><br />θάλασσα να πνιγούμε στο απόλυτο.<br />μη με σκοτώσεις για να 'μαι δικιά σου για πάντα,<br />δε χρειάζεται.</p><p><br />για να με βρεις ψάξε αυτή που έκανε τα πάντα<br />κι εγώ δε θα υπολογίσω τίποτα.<br />γιατί δεν υπάρχει μοίρα ούτε τύχη<br />μόνο "θέλω"<br />"αγαπώ"<br />"αντέχω"<br /><br /><br /></p><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/STMdePBrFxI/AAAAAAAAAgo/L57wcVcySCU/s1600-h/SP_A0012.jpg"></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-8407126568695871498?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-51139563222667075412008-11-26T01:12:00.007+02:002008-11-26T02:25:49.393+02:00<em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Δυο άνθρωποι ψιθυρίζουν:</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">τι κάνει την καρδιά μας καρφώνει;</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ναι την καρδιά μας καρφώνει</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ώστε λοιπόν είναι <strong>ποιητής</strong>...</span></em><br /><strong><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></em></strong><br /><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">Η πένα δεν είναι προέκταση</span></span></span><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"> του χεριού μα της ψυχής του.<br />Δεν είναι ο δεξιοτέχνης της γλώσσας,<br />είναι αυτός που δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την ποίηση του.<br />Εθισμένος και δοσμένος απόλυτα σ’ αυτήν.<br />Όχι από επιλογή, αλλά επειδή δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά.<br /><br />Θα τον βρεις να σχίζει χαρτιά.<br />Κάτω από κάποια γέφυρα.<br />‘Η καμιά φορά συλλέγοντας το πλεόνασμα του συναισθήματος,<br />να κολυμπά στο απόλυτο.<br /><br />Δώσ’ του αγάπη και θα γνωρίσεις την ασθματική ανάσα του.<br />Δώσ’ του πόνο και θα σου χαρίσει τα παιδιά του.<br />Καταραμένος να κουβαλά<br />την ευθύνη της αλήθειας.<br />Αν θες να σκοτώσεις έναν ποιητή στρίμωξε τον στα σχολικά βιβλία.<br /></span><em><strong>........................................</strong></em></span> </span><br /><strong><em><span style="color:#ff0000;"></span></em></strong><br /><span style="color:#c0c0c0;"><em>"Ἂν ἕνας ποιητὴς μποροῦσε νὰ πεῖ μὲ ἀκρίβεια τί γράφει, γιατί γράφει καὶ τί εἶναι αὐτὸ ποὺ τὸν κάνει νὰ γράφει, δὲν θὰ ἔγραφε."</em><br /><em>Πὼλ Βαλερύ</em><br /><em></em><br /><em>"Ἡ ποίηση εἶναι τὸ καταφύγιο ποὺ φθονοῦμε."</em><br /><em>Κώστας Καρυωτάκης</em><br /><br /><em></em><br /><em>"κούραση πιὸ τρομαχτικὴ ἀπὸ τὴν ποίηση ὑπάρχει;"</em><br /><em>Ντῖνος Χριστιανόπουλος </em></span><br /><em><span style="color:#c0c0c0;"></span></em><br /><span style="color:#c0c0c0;"><em>"Τι θα γινόμουν άραγε, </em></span><br /><span style="color:#c0c0c0;"><em>Θεέ μου αν δεν μου 'χες δώσει δώρο θυσίας την ποίηση;"</em></span><br /><span style="color:#c0c0c0;"><em>Κατερίνα Γώγου<br /><br />"...Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος που ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα - και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης - κι ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης"</em><br /><em>Γιώργος Σεφέρης-Ομιλία στη Στοκχόλμη</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5113956322266707541?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-78714097477876585632008-11-23T01:44:00.001+02:002008-11-23T01:51:32.906+02:00Ξέρεις πως είναι να περπατάς νύχτα μόνη σου στα κάθετα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">στενάκια</span> της Αχαρνών έχοντας πιει εφτά μπύρες όταν και η μία σε ζαλίζει ακούγοντας το πρόστυχο παραλήρημα έγχρωμων μορφών και ψάχνοντας απεγνωσμένα ένα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">γαμημένο</span> καρτοτηλέφωνο ;<br />Βρίσκω ένα καρτοτηλέφωνο.<br />Χαλασμένο. Παίρνει μόνο το «3». Δεν έχω ιδέα που βρίσκομαι.<br />Ψιλικατζίδικο. Αδιάκριτος ψιλικατζής με κοιτάει λες και με ψάχνει η <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">Νικολούλη.</span><br />Άλλη μια μπύρα παρακαλώ.<br />Και τι σας νοιάζει εσάς αν είμαι μόνη μου.<br />Άκου ερώτηση!<br />Μου έφαγε και δέκα λεπτά στα ρέστα.<br />Έχε χάρη που καλά καλά δε σε βλέπω.<br />Σέρνομαι μερικά τετράγωνα ακόμα.<br />Κι άλλο τηλέφωνο. Τα γόνατά μου λυγίζουν και κρεμιέμαι πάνω του.<br />Το σηκώνεις. Δε μ’ ακούς. Το κλείνω. Περιμένω ώρα καθισμένη στο πεζοδρόμιο.<br />Μου φαίνεται αιώνας. Ζαλίζομαι.<br />Σε ξαναπαίρνω. Δεν ξέρω καν τι λέω.<br />«Τα λέμε».<br />Έτσι κι αλλιώς είσαι μακριά.<br /><br />Μετά από πολλούς κύκλους βρίσκω το σταθμό.<br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">Βικτώρια-</span>….<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">ΜΟΣΧΑΤΟ-Φάληρο</span><br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">Τραμ-Παγκάκι.</span><br />Και πάλι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">τραμ-Φάληρο-Μοσχάτο.</span><br />Ποίημα.<br /><br />Κάτι που υποτίθεται ότι θα ήταν ο καφές που θα με συνέφερνε στεγνώνει στο χάρτινο ποτήρι.<br />Ρωσίδα καφετζού στην πλατεία που δεν ήξερε να φτιάχνει καφέ.<br />Διάβαζε όμως <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">Καββαδία.</span><br />Τη συγχωρώ.<br /><br />Όλους τους συγχωρώ.<br />Και σένα.<br />Αυτό είναι το πρόβλημα.<br />Η <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">γαμημένη</span> αξιοπρέπειά μου.<br />Η <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9">γαμημένη</span> κατανόηση.<br /><p> </p><p><span style="font-size:85%;">Ώρα να γυρίσω σπίτι.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7871409747787658563?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-66186605817337818952008-11-22T13:05:00.002+02:002008-11-22T13:09:21.142+02:00αντί για λόγια παρηγοριάς,<br />ας μου 'λεγες καλύτερα πως<br /><em><span style="color:#990000;">"ο χαμένος τα παίρνει όλα"...</span></em><br /> κι εγώ θα ζάρωνα στα πόδια σου χωρίς να κάνω τον παραμικρό θόρυβο<br />με τα χέρια μου άδεια και χείλη σκασμένα απ' το κρύο<br /><br />όπως πάντα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-6618660581733781895?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-15996577202276796812008-11-21T16:44:00.001+02:002008-11-21T16:49:14.154+02:00Θέλω να γυρίσω ξημερώματα και να σε βρω εδώ.<br />Να μη ρωτήσεις για τις λασπωμένες μου μπότες.<br />Να έχεις χέρια παγωμένα και να κάθεσαι στη μέση του σκοτεινού δωματίου.<br />Τα μάτια σου καρφωμένα στον πίνακα με το παράθυρο, το ποτάμι και την πληγή.<br />Θα γονατίσω μπροστά σου και θα γλείψω πρώτα το χέρι σου,<br />μετά τα γένια.<br />Θα με φωνάξεις σκυλί,<br />και θα με ταΐσεις την ποίηση σου.<br /><br /><br />Θα ξυπνήσω με πόδια γυμνά από μπότες και το σπίτι θα ‘ναι άδειο από έπιπλα.<br />Τα παραθυρόφυλλα στον πίνακα ξεχαρβαλωμένα., η πληγή ξερή και το ποτάμι θα ‘χει στερέψει.<br />Στη θέση του μια φωτιά.<br />Εσύ βρεγμένος ως το κόκαλο και με τα ρούχα σου καψαλισμένα σωριασμένος μπροστά απ’ τον πίνακα.<br />Θα μου πεις καλημέρα και θα μου γλείψεις πρώτα το χέρι μετά τα βλέφαρα.<br />Θα σε φωνάξω αγάπη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-1599657720227679681?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-83559633636700401752008-11-17T17:22:00.004+02:002008-11-17T22:35:18.822+02:00<p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SSGOg2Sz8yI/AAAAAAAAAgg/fBQGt5Cm1Go/s1600-h/SP_A0001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269649733981565730" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SSGOg2Sz8yI/AAAAAAAAAgg/fBQGt5Cm1Go/s320/SP_A0001.jpg" border="0" /></a></p><br /><br /><em></em><br /><div align="center"><br /></div><div align="center"><em>Εδώ Πολυτεχνείο.</em><br />Σε όσους δεν ξέχασαν.<br /><em>Εδώ Πολυτεχνείο.</em><br />Σε όσους δεν πρόδωσαν.<br /><em>Εδώ Πολυτεχνείο.</em><br />Μέσα σ' αυτούς που δεν ελπίζουν ν' αλλάξει ο κόσμος, αλλά τον αλλάζουν.<br /><span style="font-size:130%;"><em>Εδώ Πολυτεχνείο!</em></span><br /><span style="font-size:130%;">Για να μη ξεχνάμε, για να μη προδώσουμε, για ν' αλλάξουμε ό,τι πρέπει ν' αλλαχτεί!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-8355963363670040175?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-57310140186166951142008-11-14T15:04:00.003+02:002008-11-23T14:33:14.141+02:00μαύρο τριμμένο πουκάμισο.<br />κρύο, αλλά μια τέτοια μέρα ούτε το πετσί μου δεν αντέχω.<br />ζαλάδα.<br /><br />πέντε... εννιά.... δεκαεπτά...<br />μετρώ τις πλάκες του πεζοδρομίου.<br />ανοιγοκλείνω τα μάτια μου με μανία<br />σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να γεμίσω ένα φιλμ μ' αναμνήσεις.<br /><br />καμιά φορά ανάμεσα στις πολυκατοικίες θα δεις τη φωτισμένη ακρόπολη<br />ή το φεγγάρι.<br />αλλά πρέπει να ψάξεις.<br /><br />λίγοι άνθρωποι, ευτυχώς.<br /><br />κατηφορίζω για να πάρω το τρένο που παίρνεις κι εσύ.<br /><br />δεν ήξερα ότι υπάρχει πιο πολύ απ' το "τα πάντα"<br /><br /><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">καταραμένο</span> άρωμα! πότισες τα ρούχα μου!<br /><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">καταραμένο</span> κρασί! τελειώνεις πάντα γρήγορα!<br /><span style="font-size:130%;"><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">καταραμένη</span> μουσική! σε χρειάζομαι!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5731014018616695114?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-32605847663869912072008-11-13T22:15:00.003+02:002008-11-13T22:26:10.907+02:00<em><span style="color:#cc0000;">Στον Κοσμά, </span></em><br /><em><span style="color:#cc0000;">Σ' ευχαριστώ για όλα...<br /></span></em><br />Magician, Magician<br />take me upon your wings, and<br />gently roll the clouds away<br />I'm sorry, so sorry<br />I have no incantations<br />only words to help sweep me away<br />I want some magic to sweep me away<br />I want some magic to sweep me away<br />I want to count to five<br />turn around and find myself gone<br />Fly me through the storm<br />and wake up in the calm<br />Release me from this body<br />from this bulk that moves beside me<br />Let me leave this body far away<br />I'm sick of looking at me<br />I hate this painful body<br />that disease has slowly worn away<br />Magician take my spirit<br />inside I'm young and vital<br />Inside I'm alive, please take me away<br />So many things to do, it's too early<br />for my life to be ending<br />For this body, to simply rot away<br />I want some magic to keep me alive<br />I want a miracle, I don't want to die<br />I'm afraid that if I go to sleep I'll never wake<br />I'll no longer exist<br />I'll close my eyes and disappear<br />and float into the mist<br />Somebody, please hear me<br />my hand can't hold a cup of coffee<br />My fingers are weak, things just fall away<br />Inside I'm young and pretty<br />too many things unfinished<br />My very breath taken away<br />Doctor you're no magician<br />and I am no believer<br />I need more than faith can give me now<br />I want to believe in miracles<br />not just belief in numbers<br />I need some magic to take me away<br />I want some magic to sweep me away<br />I want some magic to sweep me away<br />Visit on this starlit night<br />replace the stars the moon the light, the sun's gone<br />Fly me through this storm<br />and wake up in the calm<br />I fly right through this storm<br />and I wake, up, in, the, calm<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SRyM3cShduI/AAAAAAAAAgY/SyhKS665jFU/s1600-h/lou-reed-poster-l.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268240548231214818" style="WIDTH: 266px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SRyM3cShduI/AAAAAAAAAgY/SyhKS665jFU/s400/lou-reed-poster-l.jpg" border="0" /></a><br />Lou Reed-Magician<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-3260584766386991207?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-87095932620535987192008-11-13T17:18:00.003+02:002008-11-13T17:38:34.965+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SRxJ5sCoKEI/AAAAAAAAAgQ/5QEIDK1IfZg/s1600-h/L.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268166919540189250" style="WIDTH: 250px; CURSOR: hand; HEIGHT: 347px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SRxJ5sCoKEI/AAAAAAAAAgQ/5QEIDK1IfZg/s400/L.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>συχαίνομαι να με κοιτάς με τη σιγουριά του κατακτητή.<br />εσύ, που <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">διέγνωσες</span> γι αρρώστια το συναίσθημα.<br />δε με χωράς και ούτε θέλω να χωρέσω.<br /><br />Πεινάς;<br />Μαγείρεψα ηλίθια αστεία.<br /><br />κάποιος μου είπε πως στις μέρες μας πρέπει να φωνάζεις.<br />εγώ γουστάρω τη σιωπή, εντάξει;<br />κι έχω πληρώσει ήδη ό,τι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">χρωστούσα.</span><br /><br />κουράστηκα να χτίζω τα παράθυρα κι εσύ να χώνεσαι απ' τις ρωγμές...<br />απ' τους πόρους του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">δέρματός</span> μου...<br /><br />καταναλώνω ελπίδες κι αναλώνομαι.<br /><br />όμως σ' αυτό το κενό δεν επιβιώνει ούτε η οργή.<br /><br />θέλω επίλογο, στο είπα και την άλλη φορά<br /><em><span style="font-size:85%;">-χωρίς τραγούδια.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-8709593262053598719?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-26796994763857985462008-11-02T23:55:00.002+02:002008-11-03T00:32:07.190+02:00<p align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SQ4qJ8TdUNI/AAAAAAAAAgI/ciRR-vffww0/s1600-h/thess.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264191364737618130" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SQ4qJ8TdUNI/AAAAAAAAAgI/ciRR-vffww0/s400/thess.jpg" border="0" /></a></p><br /><br />ρυθμός, όχι μουσική, μόνο ρυθμός<br />κι εσύ χορεύεις, χορεύεις, χορεύεις<br />στο στόμιο του μπουκαλιού που πίνω,<br />γύρω απ’ τις βλεφαρίδες μου<br />στα μαύρα πλήκτρα του πιάνου.<br /><br />κοίτα με που χορεύω!<br />πάνω σ’ ένα κόκκινο γοβάκι,<br />στους μύες του χεριού σου,<br />στην αγάπη σου.<br />χορεύω στην αγάπη σου<br />και σ’ όσα θες μα δεν τολμάς να μου ζητήσεις...<br /><br />θα βγάλω απόψε τα καλά ποτήρια απ’ τη βιτρίνα.<br />αυτά που φύλαγα για τις γιορτές-που ποτέ δεν ήρθαν<br />να πιούμε κι οι δυο<br />να ξεμουδιάσει η ψυχή μας<br />και ίσως το πρωί,<br />μέσα απ’ τις άκρες των ενωμένων δαχτύλων μας,<br />ακουστεί μουσική.<br /><br />δε με νοιάζει ποιος θα ‘ναι η βελόνα και ποιος ο δίσκος.<br />μόνο να ακούγεται μουσική.<br /><em>Μουσική και Αγάπη.</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-2679699476385798546?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-76027047497776925632008-10-29T19:26:00.006+02:002008-10-29T19:43:59.544+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SQifiMnJyCI/AAAAAAAAAgA/w1YZTd7aQtQ/s1600-h/thes1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262631574432237602" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SQifiMnJyCI/AAAAAAAAAgA/w1YZTd7aQtQ/s400/thes1.jpg" border="0" /></a> <br /> <br /> <br /><em>κλίνε μου στον ενικό το ρήμα «ζω»! <br />στον ενικό, ε; <br />πάντα στον ενικό. <br />αρνήσου τη σκέψη που παραμονεύει, <br />κούρδισε ένα πιάνο λειψό από χορδές. <br />ύστερα φίλα με στα βλέφαρα <br /></em><em><em>και ξέχασέ με σε κάποιο αγαπημένο </em> <br /><em>έρημο πλακόστρωτο,</em> <br />ξέχασέ με στη φωτιά <br /><strong>.</strong></em> <br /></em><strong><em></em></strong> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7602704749777692563?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-10700899259242341092008-10-27T18:59:00.003+02:002008-10-27T19:09:48.227+02:00<div align="center">Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον</div><div align="center">στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε</div><div align="center">αφού η ιστορία σας ανήκει</div><div align="center">σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε</div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"></div><div align="center">Στ' αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις</div><div align="center">το έργο το 'χω δει μη με τρελαίνετε</div><div align="center">το πλοίο των ονείρων μου με πάει</div><div align="center">σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε</div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"></div><div align="center">Μένω μονάχος στο παρόν μου</div><div align="center">να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -</div><div align="center">κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου</div><div align="center">συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε</div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"></div><div align="center">Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον</div><div align="center">το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας</div><div align="center">ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας</div><div align="center">στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας</div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"></div><div align="center">Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον</div><div align="center">στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε</div><div align="center">αφού η ιστορία σας ανήκει</div><div align="center">σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε</div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"></div><div align="center">Μένω μονάχος στο παρόν μου</div><div align="center">να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -</div><div align="center">κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου</div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"><em>συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε</em></span></strong></div><strong><em><span style="color:#ff0000;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#ff0000;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#ff0000;"></span></em></strong><br /><span style="font-size:85%;">Στίχοι: Διονύσης Τσακνής</span><br /><span style="font-size:85%;">Μουσική: Διονύσης Τσακνής</span><br /><span style="font-size:85%;">Πρώτη εκτέλεση: Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-1070089925924234109?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-88271929388112369382008-10-27T00:12:00.002+02:002008-10-27T00:24:57.269+02:00ένα αταίριαστο κομμάτι παζλ<br />μαύρο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">κουρελάκι</span> περιφέρεσαι στην πολιτεία των αγκαθιών<br />φιλικές αγκαλιές ασφυξίας<br />και όρια - κατάρες<br /><br />πάντα λίγο ή πολύ<br />παγιδευμένη στο ανάμεσα<br />ποια ισορροπία;<br />ποια υπομονή;<br />ποιο όνειρο;<br /><br />συνεπείς σκέψεις αυτοκτονίας<br />κι εσύ να βγάζεις το μέσα μου έξω<br />και να απογοητεύεσαι που βρίσκεις μόνο<br />μουσική, μουσική, μουσική<br /><br /> πουθενά οι άνθρωποι<br /><br />πόσο αντέχουν τα νύχια στη φωτιά;<br />ενώ οι ψυχές τραβάνε συνεχώς πιο κάτω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-8827192938811236938?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-70580319349854474152008-10-20T00:27:00.004+03:002008-10-20T00:34:36.753+03:00είσαι η ατέλειωτη βόλτα μου,<br />αρκετά μακριά ώστε να μου λείπεις φρικτά<br /><br />πορτοκαλί λουλούδια<br />και ποιήματα και βραχιόλια και μουσικές<br /><br />πράσινο τσάι,<br />αυθάδεις μικροπωλητές<br /><br />είσαι το αδικαιολόγητο άγχος μου και η αμηχανία<br /><br />"Χρόνια πολλά" και θάλασσα και πύργοι και φωτογραφίες<br />πότε διαδρομές ανυπομονησίας και πότε δάκρυα<br /><br />είσαι η αρρωστημένη μου επιθυμία να ξεσκίσω<br />τη σάρκα της υδρογείου και να εκμηδενίσω τις αποστάσεις<br /><br />είσαι η μυστική αποστολή που ανέλαβε ο ταχυδρόμος μου<br />και η πεποίθηση πως αν τεντώσω το χέρι μου<br />με όλη τη λαχτάρα που με πνίγει ίσως να γίνει 500 χιλιόμετρα μακρύ<br /><br />Κλείνω τα μάτια μου με μανία<br />από φόβο μήπως έστω και μια μικρή αλκοολούχα ανάμνηση του προσώπου<br />καταφέρει να δραπετεύσει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7058031934985447415?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-7732435769600545902008-10-19T22:15:00.005+03:002008-10-20T14:13:00.617+03:00Μετά από την πρόσκληση του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">jk</span> <a href="http://talk4everything.blogspot.com/">http://talk4everything.blogspot.com/</a> την οποία δέχτηκα με χαρά, αποφάσισα να πάρω μέρος στο πρώτο μου <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">blogoπαιχνιδο</span>!<br />Οι κανόνες του παιχνιδιού:Βάλε <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">Link</span> (σύνδεση) προς το άτομο που σε έκανε <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">tag.</span> Γράψε 7 αλήθειες για σένα στο blog σου, κάποιες κοινές, κάποιες περίεργες. Κάνε <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">tag</span> 7 άτομα στο τέλος της ανάρτησης βάζοντας τα ονόματα τους και <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">links</span> προς το blog τους. Ειδοποίησε τους ότι τους έχεις κάνει <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">tag</span> αφήνοντας σχόλιο στο blog τους. Λοιπόν, ετοιμαστείτε:<br />1. Πήρα τον πρώτο μου μισθό σε ηλικία 13 ετών.<br />2. Παίζω πιάνο εδώ και δέκα χρόνια.<br />3. Μαγειρεύω τα πάντα εκτός από λαδερά.<br />4. Δίνομαι ολοκληρωτικά και χωρίς δεύτερη σκέψη στους ανθρώπους που εκτιμώ.<br />5. Δεν μπορώ να φανταστώ μια ζωή χωρίς μουσική και πάθος.<br />6. Υπάρχει μόνο ένα άτομο στη ζωή μου με το οποίο μπορώ να πω ότι μας ενώνει σχέση φιλίας. 7. Κάποτε θα κάνω το γύρο της Ευρώπης με <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">vespa</span>, θα ζω πουλώντας σκουλαρίκια και θα παντρευτώ έναν Αιθίοπα ο οποίος δυστυχώς θα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">καταπλακωθεί</span> από μια χιονοστιβάδα.<br />(8. Δεν είμαι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9">emo.</span> Για να ξεκαθαρίσουμε κάπως τα πράγματα :). Αν και είμαι <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_10">ανοιχτή</span> σε όλα τα μουσικά ή ενδυματολογικά στυλ, απεχθάνομαι τις ταμπέλες.)<br /><br />Ευχαριστώ τον <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11">jk</span> για την πρόσκληση και ρίχνω το μπαλάκι στους:<br /><br /><a href="http://city-e-scape.blogspot.com/">http://city-e-scape.blogspot.com/</a><br /><a href="http://decayvalley.blogspot.com/">http://decayvalley.blogspot.com/</a><br /><a href="http://madamedelaluna.blogspot.com/">http://madamedelaluna.blogspot.com/</a><br /><a href="http://bpskordou.blogspot.com/">http://bpskordou.blogspot.com/</a><br /><a href="http://caligo.blogspot.com/">http://caligo.blogspot.com/</a><br /><a href="http://timenothing.blogspot.com/">http://timenothing.blogspot.com/</a><br /><a href="http://www.blogger.com/city-e-scape.blogspot.com/"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-773243576960054590?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-45085893144137968622008-10-15T00:25:00.005+03:002008-10-15T00:30:12.683+03:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">ρουφάς καπνό και εκπνέεις διαστροφές, πάθος και μουσική</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">εγώ τρέφομαι με οίκτο συλλέγοντας ένα ένα τα σβησμένα σου τσιγάρα</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">αδέσποτο γατί<br />έχω στα νύχια μου κομμάτια από εσένα<br /></span><span style="color:#ffffff;">και στα χείλια τους ορισμούς σου</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">κάποτε οι άνθρωποι θα διαβάζουν για μας σε βαριά <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">δερματόδετα</span> βιβλία<br />κάποτε και η φωτογραφία της συναυλίας θα έχει ξεθωριάσει<br />κι εκεί που τώρα είναι τα μάτια σου, </span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">θα μείνει μόνο μια κηλίδα δικού μου αίματος</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-4508589314413796862?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-84811938254129614392008-10-10T20:04:00.001+03:002008-10-10T20:06:59.131+03:00Νὰ μὴν ἀκούω καὶ νὰ μὴ βλέπω νὰ πατῶ.<br />Νὰ μὴ νογάω καὶ νά ῾χω τὸ στόμα βουλωτό.<br />Νὰ μὴ μὲ φαρμακών᾿ ἡ μπόχα τοῦ καιροῦ μου.<br />Χωρὶς αὐτιὰ καὶ μάτια, μύτη καὶ μυαλό,<br />μουγκὸς νὰ πηαίνω, ὅποτε μοῦ ῾ρθει, πρὸς νεροῦ μου,<br />κι ἅμα τσινάει ὁ Γάϊδαρος νὰ μὴ γελῶ.<br />Καὶ σὰ μὲ καρυδώνουνε μουνοῦχο σκλάβο<br />οἱ Ἀμερικάνοι, ἐγὼ νὰ βλαστημάω τὸ Σλάβο.<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">Κώστας Βάρναλης</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-8481193825412961439?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-52409996772916356512008-10-06T18:52:00.004+03:002008-10-06T19:33:42.691+03:00<div align="center">θα έρθει καιρός που τα χείλη μας θα συναντηθούν σε αλκοολούχα φιλιά<br />όπως αλκοολούχες ήταν πάντα οι ζωές μας<br />.<br />θα βρέχει.<br />θα με ξεχωρίσεις μέσα στο πλήθος και θα με τραβήξεις απ' το χέρι ως το κέντρο της πλατείας<br />εκεί, θα χορέψουμε<br />στο ρυθμό μιας μουσικής που θα πηγάζει από μας, μόνο για μας<br />.<br />θα έρθει καιρός που τα σεντόνια μας θα είναι υγρά<br />υγρά και τα μάτια μας<br />όπως υγρά είναι τα μάτια όσων αγαπήθηκαν</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5240999677291635651?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-16885684001821124762008-10-05T02:11:00.003+03:002008-10-05T02:18:30.356+03:00<div align="center"><span style="font-family:courier new;">γέμισα τα σεντόνια μου σπασμένα γυαλιά</span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;">κι είναι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">σα</span> να <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">κοιμόμαστε</span> αγκαλιά τις νύχτες</span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;">κάθε πρωί ξυπνάω την ίδια ώρα</span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;">αδικαιολόγητα</span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">σα</span> να ακούω τον αρρωστιάρικο κρότο των βημάτων ενός χοντρού ήλιου</span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;">αναπνέω.</span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;">άρα ζω ακόμα</span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;">.</span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;">έχω μια γεύση θανάτου στο στόμα μου</span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;">σημάδι πως πέρασες και με <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">φίλησες</span>,</span></div><div align="center"><em><span style="color:#660000;"><span style="font-family:courier new;"><span style="color:#990000;"><strong>μωρό μου</strong></span>.</span></span></em></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:courier new;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-1688568400182112476?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-54268606426613170052008-10-02T17:08:00.002+03:002008-10-02T17:39:27.503+03:00Νοέμβριος.<br />οι κρύες σταγόνες έκαναν το δέρμα της να τεντώνεται παραπονιάρικα<br />βγήκε απ' το μπάνιο και προχώρησε ξυπόλυτη<br />έτσι που σε λίγο ολόκληρο το σπίτι γέμισε υγρά αποτυπώματα<br /><br />μια βελόνα να βιάζει τον γέρικο δίσκο που έσκουζε<br />κάθε νότα αφορμή για μια ακόμα καυτή γουλιά<br /><br /><<... If you want a boxer/I will step into the ring for you...>><br />αφέθηκε στο ρυθμό μέχρι που το μηχανικό ξεμούδιασμα έγινε λυσσαλέος χορός<br />και χόρεψε για δευτερόλεπτα ή και αιώνες...<br /><br />το μπουκάλι είχε σχεδόν αδειάσει και ξαφνικά η ατμόσφαιρα έγινε πολύ αποπνικτική.<br />.............................................<br /><br /><br />κόκκινο παλτό που έφτανε ως τους αστραγάλους<br />βρεγμένα ακόμα μαλλιά.<br /><br /><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">καταραμένος</span> ήχος τακουνιών στις <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">ξεχαρβαλωμένες</span> πλάκες<br /><br />μια μουσική έμοιαζε να έρχεται από πολύ μακριά<br />ίσως και μέσα απ΄ το κεφάλι της.<br /><br />στο επόμενο στενό συνάντησε κάτι ηθοποιούς του δρόμου<br />τους προσπέρασε βιαστικά χωρίς καν να τους κοιτάξει<br />αυτό μας έλειπε τώρα! δεν είχε καμιά όρεξη να θυμάται τίποτα απ' όλα αυτά...<br /><br />"κάποτε ήμουν παιδί", <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">ψιθύρισε</span> "και δεν ήξερα τι σημαίνει υποκρισία"<br />"ευτυχώς οι άνθρωποι ωριμάζουν αργά ή γρήγορα"<br /><br />ξαφνικά το κρύο δυνάμωσε.<br />.............................................<br /><br /><br />είχε χρόνια να κατέβει στο παλιό υπόγειο<br />κάποτε υπήρχε ένα στούντιο εκεί. κι ύστερα ατελιέ και μετά... το τώρα.<br /><br />στριμωγμένες κούτες και μυρωδιά <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">ναφθαλίνης.</span><br /><br />βρήκε την παλιά κιθάρα<br />και<br />της ξερίζωσε βίαια τρεις χορδές.<br /><br />μ' αυτές έκοψε τα χέρια και τα πόδια της.<br /><br />ύστερα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">έραψε</span> τα χείλη.<br /><br /><em>και μπόρεσα έτσι να χωρέσω -έστω για λίγο- στα παιδικά μου <span style="color:#ff0000;"><strong>όνειρα.</strong></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5426860642661317005?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-26474796419166077312008-09-27T21:42:00.007+03:002008-09-27T22:11:45.976+03:00<p>Θυμάσαι Βέρα;<br />Κοριτσάκια τότε, αγοράζαμε κασέτες του <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">Dylan</span> απ' το Μοναστηράκι κι ο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">Gilmour</span> ήταν ο ιδανικός μας πρίγκηπας. Θυμάσαι, Βέρα; Τις χειμωνιάτικες βραδιές μας στη θάλασσα; Ο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">Τέλης</span>, ο Νικόλας κι ο Παύλος έκαναν τα πρώτα τους τσιγάρα, εσύ έπαιζες κιθάρα κι εγώ σας ζάλιζα με σχέδια για γύρους του κόσμου.</p><p>Ήταν αθώα χρόνια τότε, Βέρα. Αθώα μες στην άγνοιά τους. Όχι όπως τώρα. Τώρα βιάζουν τα παιδιά πριν καν γεννηθούν. </p><p>Σε είδα τις προάλλες στο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">Cafe</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">Noir.</span> Θυμάσαι Βέρα το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">Cafe</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">Noir</span>; Τα τραπεζάκια του ήξεραν κάποτε όλα τα αμαρτωλά μυστικά μας. Εκεί μέσα αλλάξαμε τον κόσμο πολλές φορές, Βέρα. Σε είδα τις προάλλες στο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">Cafe</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">Noir.</span></p><p>Κάποτε είχες πολύχρωμα <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9">κοτσιδάκια</span>, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10">λιωμένα</span> παπούτσια και σκισμένο τζιν στο γόνατο. "Για να πονάω όταν γονατίζω. Για να μη γονατίζω", έλεγες. Δεν είσαι πια όπως τότε, Βέρα. Και το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11">cafe</span>, οι πολλές ανακαινίσεις το έκαναν <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12">σα</span> δωμάτιο <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_13">ψυχιατρείου.</span> <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_14">Απορώ</span> πως <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15">τόλμησες</span> και μπήκες μέσα, Βέρα. Μα δε σε κατηγορώ, ίσως τελικά να μη θυμάσαι.</p><p>Δε θέλησα να σου μιλήσω. Δεν ξέρω, ίσως να φταίει η Καλών Τεχνών , που ποτέ δεν καταδέχτηκε το σχέδιό σου. Ίσως κι ο αέρας της Ευρώπης που δε με σήκωσε. </p><p>Έχω έναν αφόρητο πόνο στα γόνατα.</p><p>Γίναμε δημόσιοι υπάλληλοι και επιχειρηματίες. "Επιχειρηματίας"! Δεν έχω <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16">ακόυσει</span> πιο αισχρή βρισιά, Βέρα. </p><p>Και ξέρω πως και τα δικά σου γόνατα πονάνε. Μ' αυτόν το <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17">γαμημένο</span> πόνο που δε φεύγει ποτέ. Άξια τιμωρία επειδή ζήσαμε γονατιστοί. Επειδή ξεχάσαμε. Θυμάσαι Βέρα;</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-2647479641916607731?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-50637326653312990122008-09-12T00:41:00.004+03:002008-09-12T01:00:35.526+03:00<p align="center"><em>χάνομαι μέσα στους δρόμους<br />χείλη που δε σαλεύουν, κι όμως ουρλιάζω<br />ελπίζω, κι ίσως έτσι... δεν ξέρω, ίσως, ίσως, ίσως<br />μοναξιά<br />καταραμμένη εθιστική μοναξιά της εγγύησης<br />-Τι κάνεις;<br />-Τακτοποιούμαι... Δηλαδή καλά. Δηλαδή δεν υπάρχω.<br />"σπουδαίες" σκιές που με βαραίνουν</em></p><p align="center"><em><a href="http://3.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SMmQrVz2CAI/AAAAAAAAAfM/C5WJx9CSWB4/s1600-h/hands.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244882315313022978" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SMmQrVz2CAI/AAAAAAAAAfM/C5WJx9CSWB4/s400/hands.JPG" border="0" /></a><br />πνίγομαι σ' αυτό το απέραντο που χωράει άλλους χίλιους εαυτούς<br />Ανασφάλεια.<br />Σκατά. Ή μάλλον πιο σκατά κι από σκατά.<br />Στα κομμάτια όλα.<br />τα ίδια μου τα θαύματα με κυνηγάνε.<br />κάποτε υπήρχε τ' όνειρο.<br />και ξέρεις, τα όνειρα ταξιδεύουν με χάρτινα καράβια.<br />και ξέρεις, το χαρτί καίγεται εύκολα. </em><br /><br /></p><p align="center"><em><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SMmUuhSKGjI/AAAAAAAAAfU/zgeYuKTssZo/s1600-h/P9101360.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244886767979076146" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SMmUuhSKGjI/AAAAAAAAAfU/zgeYuKTssZo/s400/P9101360.JPG" border="0" /></a><br />γυμνά πόδια.<br />μη ρίξεις άλλα καρφιά στο πάτωμα!<br />φτάνει, ακούς;<br />θα χορεύω, θα χορεύω, θα χορεύω, θα χορεύω<br /><span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">ξεπλένομαι</span> με αίμα<br />κάθε δευτερόλεπτο και μια καινούρια αρχή.<br />το πετσί μου έγινε πιο χοντρό κι απ΄ τις σόλες μου.<br />και κουφάθηκα, και <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">τυφλώθηκα</span> και έχασα τη φωνή μου...<br />εσύ, νιώθεις; ακούς; βλέπεις;<br />κι αν νιώθεις, ακούς και βλέπεις, πες μου, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">ΜΙΛΑΣ</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">ΓΑΜΩΤΟ</span>;<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SMmUy-XFzcI/AAAAAAAAAfc/H5oVUJEiWGU/s1600-h/SCREAM.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244886844503870914" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SMmUy-XFzcI/AAAAAAAAAfc/H5oVUJEiWGU/s400/SCREAM.JPG" border="0" /></a></p></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-5063732665331299012?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-41848856411159233792008-09-09T18:26:00.002+03:002008-09-09T18:29:32.472+03:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SMaV3X6qz-I/AAAAAAAAAfE/Vrlvbi_PWrQ/s1600-h/puppet2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244043594664955874" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SMaV3X6qz-I/AAAAAAAAAfE/Vrlvbi_PWrQ/s400/puppet2.bmp" border="0" /></a></div><strong><span style="font-size:130%;">Ποια είναι τα παιδάκια που οι μεγάλοι αγαπούνε; </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">Είναι τα παιδάκια που υπακούνε!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-4184885641115923379?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-78436308912618824862008-09-05T04:28:00.004+03:002008-09-05T04:41:20.855+03:00<div align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SMCNs75bbcI/AAAAAAAAAYc/61OuK7yR5mU/s1600-h/1+(4)5.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242345769391582658" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SMCNs75bbcI/AAAAAAAAAYc/61OuK7yR5mU/s400/1+(4)5.JPG" border="0" /></a><span style="COLOR: #ffffff;color:#c0c0c0;" ></span></div><div align="right"><span style="COLOR: #ffffff;color:#ffffff;" >οι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">λασπωμένες</span> μπότες σου</span></div><div align="right"><span style="COLOR: #ffffff;color:#ffffff;" >το λιωμένο δερμάτινο</span></div><div align="right"><span style="COLOR: #ffffff;color:#ffffff;" >φτηνό άρωμα γιασεμί</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;"></span></div><div align="center"><span style="COLOR: #ffffff;color:#ffffff;" >έβγαιναν καπνοί απ' το στόμα σου</span></div><div align="center"><span style="COLOR: #ffffff;color:#ffffff;" >απόδειξη πως κάποτε καιγόσουν</span></div><div align="center"><span style="COLOR: #ffffff;color:#ffffff;" >και λέγε εσύ πως είναι απ' το τσιγάρο</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;"></span></div><div align="left"><span style="COLOR: #ffffff;color:#ffffff;" >ανοησίες</span></div><span style="color:#ffffff;"><span style="COLOR: #ffffff">δε με γελάς</span><br /><span style="COLOR: #ffffff">τώρα είμαι βέβαιος,</span><br /><span style="COLOR: #ffffff">υπήρξες κάποτε παιδί</span><br /></span><br /><br /><br /><div align="center"><span style="COLOR: #ff0000;color:#ff0000;" ><em><strong>"όλα καλά Βέρα;"</strong></em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7843630891261882486?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-43007054229406807302008-09-04T01:30:00.004+03:002008-09-04T01:40:40.249+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241927112200663554" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SL8Q74U1sgI/AAAAAAAAAYM/XfhnO0Jz2gE/s400/lofoslogo2.jpg" border="0" /><span style="color:#ffffff;">Δεκαεφτά υπέροχες βραδιές, γεμάτες τέχνη και πολιτισμό, θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν όσοι παραβρεθούν στις εκδηλώσεις που ετοίμασε ο Δήμος Αλίμου και ο Θουκυδίδειος Πολιτιστικός Οργανισμός.<br /><strong>Από τις 5 και μέχρι τις 21 Σεπτεμβρίου, στο ιστορικό χώρο του λόφου Πανός</strong> - Πανί για τους κατοίκους του δήμου-, οι Αλιμιώτες και όσοι ακόμη Αθηναίοι θα θελήσουν, θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν Μουσικές, Θεατρικές αλλά και Χορευτικές παραστάσεις στο ανοιχτό Θέατρο του λόφου.<br />Είναι η πρώτη φορά που ο Δήμος Αλίμου και ο Θουκυδίδειος Πολιτιστικός Οργανισμός πραγματοποιούν παρόμοια διοργάνωση, που ξεφεύγει από τα πλαίσια των αποσπασματικών καλλιτεχνικών εκδηλώσεων και αποκτά το χαρακτήρα μιας πιο ουσιαστικής προσπάθειας στην αναβάθμιση των Πολιτιστικών δρώμενων του δήμου.<br />Στόχος και φιλοδοξία του δημάρχου Αλίμου κ. Θάνου Ορφανού και της Διοίκησης του Θουκυδίδειου Πολιτιστικού Οργανισμού, είναι η επιτυχία του 1ου Φεστιβάλ και η συνέχειά του σαν ετήσιου θεσμού.<br />Ο λόφος «Πανί» είναι ένας εκπληκτικά ατμοσφαιρικός χώρος, που έως τώρα δεν είχε αναδειχθεί τουλάχιστον, όχι τόσο όσο θα έπρεπε.<br />Οι επισκέπτες και θεατές των παραστάσεων του Φεστιβάλ, θα έχουν την ευκαιρία να διαπιστώσουν, ότι σε απόσταση μιας ανάσας από την πρωτεύουσα, υπάρχουν ακόμη χώροι και τοποθεσίες που υποβάλλουν τον θεατή και αναβαθμίζουν κάθε παράσταση.<br />Ο Δήμαρχος Αλίμου Θάνος Ορφανός, η Πρόεδρος κ. Σοφία Κωσταμπάρη και το Διοικ. Συμβούλιο του Πολιτιστικού Οργανισμού, φρόντισαν ώστε το πρόγραμμα να καλύπτει το ενδιαφέρον και το αισθητικό κριτήριο όλων των ηλικιών.<br /><strong>Με ξεχωριστό ενδιαφέρον αναμένεται η παρουσία τριών ξένων συγκροτημάτων- μελών του Μεσογειακού Festival sete Sois sete Luas,</strong> του οποίου μέλος είναι και ο Δήμος Αλίμου από τον περασμένο Μάρτιο. Τα συγκεκριμένα συγκροτήματα θα εμφανιστούν στο πρώτο τριήμερο του φεστιβάλ, για να μεταφέρουν ακούσματα, από το μακρινό Πράσινο Ακρωτήρι, την Ανδαλουσία και την Ιταλία.</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong><span style="font-size:130%;">Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα των εκδηλώσεων </span></strong><a href="http://www.alimos.gr/Upload/lofosprogramma.pdf"><strong><span style="font-size:130%;">εδώ</span></strong></a></span><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>Η ιστοσελίδα του δήμου <a href="http://www.alimos.gr/default.asp">εδώ</a></strong></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-4300705422940680730?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-20907900641844201362008-09-01T20:59:00.004+03:002008-09-01T21:27:03.440+03:00<span style="color:#ffffff;">στο σύστημά τους, να ' σαι γρανάζι αλάδωτο και βίδα λασκαρισμένη<br />να ενοχλείς, να μη σιωπάς, να είσαι η ελπίδα και το πιο κοφτερό κόκκινο<br />φτήσε το ψωμί που τρως αν είναι άτιμα αγορασμένο και θέρισε στη ρίζα τα διεφθαρμένα χέρια σου<br />για να 'σαι άνθρωπος ό,τι κι αν γίνει<br />κάψε τα ψέμματα του μυαλού σου και βρες ποιος είσαι<br />ύστερα μάθε να πολεμάς γι αυτό κι όχι για να σε πούνε ήρωα </span><br /><div><span style="color:#ffffff;"><br /></div></span><span style="color:#c0c0c0;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241121133019423474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SLwz5t5qYvI/AAAAAAAAAX8/JCRlQyh8LLQ/s320/redfl.jpg" border="0" /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-2090790064184420136?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-43879112942366092622008-08-30T02:28:00.001+03:002008-08-30T02:39:24.077+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SLiIZw9DZ8I/AAAAAAAAAX0/7d5uvbEC2rQ/s1600-h/man+woman.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240088142664656834" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SLiIZw9DZ8I/AAAAAAAAAX0/7d5uvbEC2rQ/s320/man+woman.bmp" border="0" /></a>Δε σε ξέρω<br />Δεν ξέρω τ’ άρωμά σου, την όψη του πάθους σου,<br />τη χροιά του αναστεναγμού σου, την αφή και τη γεύση σου.<br />Πώς μπορώ να σ’ αγαπώ;<br />…………………………………………………….<br /><br />Ποια απόσταση;<br />Αφού είσαι εδώ<br />Και ήσουν πάντα εδώ<br />Το δέρμα μου σ’ αναγνωρίζει<br />Το κορμί μου ζητάει το υπόλοιπό του<br />……………………………………………………<br /><br />Η λογική είναι το αντίθετο του συναισθήματος.<br />Μάθε να με νιώθεις και μη με σκέφτεσαι.<br />Πάρε το πρώτο αεροπλάνο και έλα να με δεις<br />Κλείσε τη θάλασσα σε μια δαχτυλήθρα και χάρισέ τη μου<br />Αγάπα για ν’ αγαπάς<br />Και θα νικήσουμε την αξιοπρέπεια και τη ντροπή.<br />Αυτή είναι η μεγαλύτερη απόσταση.<br />………………………………………………….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-4387911294236609262?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-39985660940339573892008-08-26T02:26:00.000+03:002008-08-30T02:28:31.126+03:00<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SLiFsYyDnRI/AAAAAAAAAXs/rHHvbf63Fqw/s1600-h/candle2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240085164058713362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SLiFsYyDnRI/AAAAAAAAAXs/rHHvbf63Fqw/s320/candle2.jpg" border="0" /></a><strong><em><span style="color:#ffcc66;"> Το blogaki έκλεισε ένα χρόνο!</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#ffcc66;">Και το ταξίδι συνεχίζεται...</span></em></strong><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-3998566094033957389?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-76816100035619002352008-08-22T02:27:00.002+03:002008-08-22T02:33:20.100+03:00είσαι για μένα ο βράχος μας πάνω στη θάλασσα<br />ο ήχος απ' τις πατούσες σου έξω απ' το παράθυρό μου<br />μορφή βγαλμένη από παραμύθι<br />είσαι αχτένιστα μαλλιά<br />και γεύση από αλάτι<br />μάτια υγρά, πάντα υγρά<br />είσαι τα φεγγάρια που κρέμονται απ' τ' αφτιά σου<br />και οι ρόλοι που παίζεις νομίζοντας πως με <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">ξεγελάς</span><br />ένα μεταμφιεσμένο σε σιωπή ουρλιαχτό<br />και μια λύσσα να δώσεις τα πάντα<br />όταν σε κάνω να γελάς, αγγίζω το Θεό<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7681610003561900235?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-29027056651690328342008-08-06T05:42:00.005+03:002008-08-06T05:55:21.771+03:00<div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SJkQuS34vVI/AAAAAAAAAXk/X_Ku6DJ05LE/s1600-h/sea.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231230829693812050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_3uFcETqMl1Y/SJkQuS34vVI/AAAAAAAAAXk/X_Ku6DJ05LE/s400/sea.JPG" border="0" /></a><em><span style="color:#ffcc66;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ffcc66;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#ffcc66;">...<strong><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">exchange</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">your</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">troubles</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">for</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">some</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">love</span></strong></span><br /><span style="color:#ffcc66;"><strong><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">wherever</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">you</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">are.</span>..</strong></span><br /><span style="color:#ffcc66;"><strong><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9">let</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10">me</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11">take</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12">you</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13">far</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14">away</span></strong></span></em> </div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color:#ffcc66;"><strong><em><span style="font-size:130%;"><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15">you'd</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16">like</span> a <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17">holiday.</span>..</span></em> </strong></span></div><p><span style="color:#ffcc66;"><strong></strong></span></p><p><span style="color:#ffcc66;"><strong></strong></span></p><p><span style="color:#ffcc66;"><strong></strong></span></p><p><span style="color:#ffcc66;"><strong></p><div align="center"><br /></div></strong></span><div align="center"><span style="color:#ffcc66;"><strong></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#ffcc66;"><strong></strong></span></div><div align="left"><span style="color:#ffcc66;"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;"><em>(η εικόνα είναι από το πρώτο τεύχος της apeb.o.t.)</em></span></div></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-2902705665169032834?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-17743630983589954412008-08-06T05:32:00.002+03:002008-08-06T05:41:44.079+03:00σαν αιρετική μελωδία που τριγυρνάει στ' αφτιά σου<br />σα μελωδία που δε μπορείς να μη σιγοτραγουδάς<br />γλυκό ποτό που σου καίει τον οισοφάγο<br />επιθυμία που δεν τολμάς να παραδεχθείς<br />άγγιγμα που σε μουδιάζει<br />κι ένα άρωμα που έγινε εθισμός<br />θες να αφεθείς, το ξέρω, μα δε θα το κάνεις<br />θα αρνηθείς όλες σου τις αισθήσεις αν χρειαστεί, αλλά δε θα κάνεις αυτό το λάθος<br />γιατί είσαι μια πέτρα που κάνει το βράχο,<br />γιατί εσύ πάντα προλαβαίνεις ν' αμυνθείς...<br />θα ικανοποιηθείς πάλι με τα υποκατάστατα όσων (δεν) σου ανήκουν...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-1774363098358995441?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-43739158242270587262008-07-23T14:59:00.003+03:002008-07-23T15:07:01.740+03:00<a href="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SIceuWoAkjI/AAAAAAAAAXU/kWLubYFT2Os/s1600-h/102007-P120~The-Old-Guitarist-c-1903-Posters.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5226179674282955314" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SIceuWoAkjI/AAAAAAAAAXU/kWLubYFT2Os/s320/102007-P120~The-Old-Guitarist-c-1903-Posters.jpg" border="0" /></a>Δεν είναι τα χρόνια που σε βαραίνουν αυτά που κάνουν τα κύτταρά σου να σαπίζουν,<br />είναι η λήθη, η απώλεια της παιδικής ειλικρίνειας, του εφηβικού ενθουσιασμού του νεανικού πάθους, των ονείρων...<br />Δεν είναι η κούραση,<br /><div>είναι οι πληγές που έκλεισαν και δε σε καίνε πια...</div><div>Δεν είναι το τετριμμένο της κάθε μέρας,</div><div>είναι το ανώφελο της ψυχής και της ύπαρξης...</div><div>Δεν είναι ρυτίδες αυτές οι χαρακιές στο πρόσωπό σου,</div><div>είναι τα πρέπει που φώλιασαν στην επιδερμίδα...</div><div>Δεν είναι τα γηρατειά που σε γερνάνε.</div><div>είναι η έλλειψη αγάπης...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-4373915824227058726?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-72075808313259729122008-07-20T22:57:00.008+03:002008-07-20T23:54:54.387+03:00<p align="center"><a href="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SIOkHoOOD7I/AAAAAAAAAXE/3eT7ZxafOAo/s1600-h/image.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5225200443643006898" style="CURSOR: hand" height="411" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SIOkHoOOD7I/AAAAAAAAAXE/3eT7ZxafOAo/s400/image.JPG" width="391" border="0" /></a></p><p align="center"><span style="color:#cc0000;"><em><strong>"την αθήνα τη σιχάθηκα με τα χρόνια.σαν τα μάτια μου να κουράστηκαν να γυρνάνε στα εξάρχεια, με νιώθεις;<br />...σου σκάει και ώρες ώρες ότι<br />δεν έχεις πια και πολλούς από τους λόγους που είχες για να είσαι<br />εδώ"</strong></em></span></p><p align="center"><strong><em></em></strong></p><p align="center"><span style="color:#ffffff;">ξεβαμμένα όντα<br />αναπνέουμε, κι αυτή είναι η μοναδική απόδειξη πως -μάλλον- ζούμε<br />μα όταν αναπνέεις θάνατο, είσαι θάνατος<br />δεν έχει σημασία το που,<br />μόνο η ψυχή που έχεις -ή δεν έχεις- μέσα σου<br />ένα μαύρο πουλί πετάει πάνω απ' την πόλη<br /><strong>λήθη, μοναξιά, συνήθεια, βόλεμα, υποκρισία, ωχαδερφισμός</strong><br />η σκιά απ' τα φτερά του παγώνει όλο και περισσότερους<br /><strong>απογοήτευση</strong><br />λυτρωτικές τάσεις φυγής<br /><strong>πείσμα</strong><br /><em><strong>και ο καθένας ζει τη ζωή που επιλέγει</strong></em></span></p><p align="center"><strong><em><span style="color:#ffffff;"></span></em></strong></p><p align="center"><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:85%;"></span></span></p><p align="center"><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:85%;"></span></span></p><p align="left"><span style="color:#ffffff;"><em><span style="font-size:85%;"></span></em></span></p><p align="left"><span style="color:#ffffff;"><em><span style="font-size:85%;">(η εικόνα και το κείμενο σε κόκκινο χρώμα είναι από το πρώτο τεύχος της apeb.o.t</span><strong>)</strong></em></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7207580831325972912?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-1964141381384832652008-07-08T02:56:00.003+03:002008-07-08T03:02:14.467+03:00<em>Είμαστε κάτι κουρελιασμένες σκιές</em><br /><em>που δειλά εμφανίζονται όταν σκοτεινιάζει,</em><br /><em>φθαρμένες ίνες δοξαριού</em><br /><em>που προκαλούν παραφωνίες.</em><br /><em>Είμαστε <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">νυχιές</span> στο δέρμα ο ένας του άλλου.</em><br /><em>Σημάδια ανεξίτηλα, ουλές...</em><br /><em>Είμαστε ακτίνες που τρυπώνουν στις χαραμάδες,</em><br /><em>κραυγές μέσα στην ησυχία.</em><br /><em>Αυτόχειρες και δολοφόνοι.</em><br /><em>Εγώ κι εσύ</em><br /><em>Εγώ κι εσείς.</em><br /><em>Αμαρτωλά όνειρα που πραγματοποιούνται.</em><br /><em>Δημιουργήματα μιας άρρωστης φαντασίας...</em><br /><em>Ευλογημένοι και <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">καταραμένοι</span>, </em><br /><em>δεν αντέχουμε να ζούμε ούτε μαζί ούτε χωριστά.</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-196414138138483265?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-35455510476720921542008-06-29T02:33:00.006+03:002008-06-29T03:23:17.538+03:00"Πώς είναι στην Αθήνα;"<br />Η ερώτησή σου με προβλημάτισε πολύ...<br />Πώς να σου περιγράψω μια πόλη που δεν την έχεις νιώσει ποτέ;<br /><div><div>Πώς να σε πείσω ότι αξίζει να έρθεις;</div><div>Πώς να συγκρίνω την ομορφιά ενός νησιού με την αποπνικτική αίσθηση της πρωτεύουσας ;</div><div>Θα ήταν μάταιο...</div><div>Δεν προσπάθησα να συγκρίνω.</div><div>Μόνο θέλησα να σου δείξω αυτά που βλέπω εγώ κάθε μέρα...</div><div>Έκπληκτη ανακάλυψα πως μαζί με σένα θα μάθαινα κι εγώ.</div><div>Χάρη σε σένα τα είδα όλα διαφορετικά...</div><div>Μπήκα έτσι σε μια διαδικασία παρατήρησης που ακόμα δεν έχει τελειώσει...</div><div>Και παρόλο που είμαι σίγουρη ότι δε θα σε πείσω να έρθεις, έστω και γι αυτό άξιζε τον κόπο...</div><div><em>Κατάλαβα πως η Αθήνα, όπως ίσως και κάθε άλλο μέρος, δεν είναι ούτε τα κτίρια, ούτε η</em></div><div><em>φύση μα πάνω απ' όλα οι άνθρωποι...</em></div><div><em>...................................................................</em></div><div><em></em></div><div><em></em></div><div><em><span style="color:#999999;">Όμορφη μου πόλη</span></em></div><div><em><span style="color:#999999;">έχεις γίνει γκρι και φεύγουν όλοι</span></em><br /><a href="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQ-K5NhmI/AAAAAAAAAVE/BJoWBgSJfgE/s1600-h/e3arxeia.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217086984850081378" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQ-K5NhmI/AAAAAAAAAVE/BJoWBgSJfgE/s320/e3arxeia.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:85%;color:#999999;"><em>(Εξάρχεια)</em></span></div><div><em><span style="color:#999999;">βόλτα στις ταράτσες</span></em></div><div><em><span style="color:#999999;">βγαίνω το πρωί σε βλέπω όλη</span></em></div><div><em><span style="color:#999999;"><a href="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQVWx4OrI/AAAAAAAAAUk/s-DK39v04D4/s1600-h/alimos.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217086283665914546" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQVWx4OrI/AAAAAAAAAUk/s-DK39v04D4/s320/alimos.jpg" border="0" /></a></span><span style="font-size:85%;color:#999999;">(ταράτσες Αλίμου)</span></em></div><div><em><span style="color:#999999;">γκρι είναι οι δρόμοι</span></em></div><div><em><span style="color:#999999;">γκρι κι όλοι <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">αυτοί που</span> περπατάνε</span></em><br /><em><span style="color:#999999;">μες τα γκρίζα σπίτια τους </span></em></div><div><em><span style="color:#999999;">γκρι θα μιλούν γκρι θα αγαπάνε</span> </em></div><em><div><br /><a href="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbPeDCxqTI/AAAAAAAAAT0/fo-suvw4e2Q/s1600-h/8eatro+e3arxeiwn.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217085333475273010" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbPeDCxqTI/AAAAAAAAAT0/fo-suvw4e2Q/s320/8eatro+e3arxeiwn.jpg" border="0" /></a><span style="color:#999999;"><span style="font-size:85%;"> (θέατρο Εξαρχείων)</span><br /></span></div><div><span style="color:#66cccc;">Μα δε σ' αφήνω γλυκιά μου πόλη</span></div><div><span style="color:#66cccc;">νοικιάζω αεροπλάνο</span></div><div><span style="color:#66cccc;">σημάδι κάνω στο χάρτη<br /></span></div><div><span style="color:#336666;"><a href="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbPe5q6TfI/AAAAAAAAAUE/VuMAXH0rbeQ/s1600-h/8hsio-anastasia.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217085348139126258" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbPe5q6TfI/AAAAAAAAAUE/VuMAXH0rbeQ/s320/8hsio-anastasia.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:85%;color:#000000;"> <span style="color:#999999;">(Σταθμός τρένου στο Θησείο)</span></span><br /></span><span style="color:#66cccc;">Παίρνω μαζί μου ουράνια τόξα</span></div><div><span style="color:#66cccc;">αυτή μου η λόξα γεμίζει με δόξα το <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">πάρτι</span></span> </div><div><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQ-cFhCRI/AAAAAAAAAVM/bg0X1b58OlQ/s1600-h/e3arxeia2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217086989465094418" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQ-cFhCRI/AAAAAAAAAVM/bg0X1b58OlQ/s320/e3arxeia2.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:85%;color:#999999;">(Εξάρχεια)</span><br /></div><div><span style="color:#cc0000;">Κόκκινα πράσινα κίτρινα μπλε </span></div><div><span style="color:#cc0000;">σπίτια στους δρόμους</span></div><div><span style="color:#cc0000;">και αστυνόμους μπορντό</span></div><div><span style="color:#cc0000;">Παντού χαμόγελα</span></div><div><span style="color:#cc0000;">και χρώμα στα μαλλιά και τους ώμους</span></div><div><span style="color:#cc0000;">και ένας σκύλος καρό</span></div><div><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQ-4ePPOI/AAAAAAAAAVU/vfUi4pPpCo4/s1600-h/e8nikos+khpos.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217086997084978402" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQ-4ePPOI/AAAAAAAAAVU/vfUi4pPpCo4/s320/e8nikos+khpos.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:85%;color:#999999;"> (Εθνικός κήπος)</span><br /></div><div><span style="color:#cc0000;">Πορτοκαλί τα πεζοδρόμια</span></div><div><span style="color:#cc0000;">και οι τοίχοι γαλάζιοι</span></div><div><span style="color:#cc0000;">και τα περίπτερα ροζ</span></div><div><span style="color:#cc0000;">αυτή η πόλη κάθε μέρα μπορεί να αλλάζει</span></div><div><span style="color:#cc0000;">και να γεμίζει με φως </span><br /></div><div><a href="http://bp0.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbPfYlnPQI/AAAAAAAAAUM/61V2umsydz4/s1600-h/akadhmia.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217085356438404354" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbPfYlnPQI/AAAAAAAAAUM/61V2umsydz4/s320/akadhmia.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"> <span style="color:#999999;">(Ακαδημία)</span></span></div><div><span style="color:#ff6666;">Όμορφη μου πόλη γίνανε οι δρόμοι σου λιβάδια</span></div><div><span style="color:#ff6666;">οι πλατείες λίμνες και όλα τα σκουπίδια </span></div><div><span style="color:#ff6666;">πολύχρωμα ψάρια</span></div><div><br /></div><div><a href="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQUUC9DwI/AAAAAAAAAUU/ioUZk4QQR4Q/s1600-h/akropolh.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217086265752358658" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQUUC9DwI/AAAAAAAAAUU/ioUZk4QQR4Q/s320/akropolh.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:85%;color:#999999;">(Η Ακρόπολη απ' το Θησείο)</span></div><div><span style="color:#ff6666;">τα αμάξια δέντρα και οι μηχανές </span></div><div><span style="color:#ff6666;">λουλούδια</span></div><div><span style="color:#ff6666;">όμορφη μου πόλη γίνανε οι κόρνες σου</span></div><div><span style="color:#ff6666;">τραγούδια</span> </div><div><a href="http://bp3.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQ_A3LjHI/AAAAAAAAAVc/YX68p6UO7mw/s1600-h/monasthraki.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217086999337077874" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQ_A3LjHI/AAAAAAAAAVc/YX68p6UO7mw/s320/monasthraki.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"> <span style="color:#999999;">(<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">Μοναστηράκι-Ηφαίστου</span>)</span></span></div><div></div><div><span style="color:#cc33cc;">Και τότε όλοι</span></div><div><span style="color:#cc33cc;">γλυκιά μου πόλη </span></div><div><span style="color:#cc33cc;">και εκείνοι που κάθονται</span></div><div><span style="color:#cc33cc;">κι αυτοί που όλη μέρα δουλεύουν</span> </div><div><a href="http://bp0.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQ9TTn6RI/AAAAAAAAAU8/UcbyKeod87k/s1600-h/dionysioy+areopagitoy.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217086969928476946" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQ9TTn6RI/AAAAAAAAAU8/UcbyKeod87k/s320/dionysioy+areopagitoy.jpg" border="0" /></a><span style="color:#999999;"> <span style="font-size:85%;">(Διονυσίου Αρεοπαγίτου)</span></span><br /><span style="color:#cc33cc;">Καρδιές παράθυρα</span></div><div><span style="color:#cc33cc;">και πόρτες <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">ανοίγουν πετάγονται</span> έξω </span></div><div><span style="color:#cc33cc;">γελούν τραγουδούν και χορεύουν</span> </div><div><a href="http://bp0.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbPdlRC_8I/AAAAAAAAATs/la_l0tG9lYg/s1600-h/8alassa.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217085325482065858" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbPdlRC_8I/AAAAAAAAATs/la_l0tG9lYg/s320/8alassa.JPG" border="0" /></a><span style="color:#999999;"> <span style="font-size:85%;">(Άλιμος -"φάρος")</span></span><br /><span style="color:#ffcc33;">Κόκκινα πράσινα κίτρινα μπλε </span></div><div><span style="color:#ffcc33;">σπίτια στους δρόμους</span></div><div><span style="color:#ffcc33;">και αστυνόμους μπορντό</span></div><div><span style="color:#ffcc33;">Παντού χαμόγελα</span></div><div><span style="color:#ffcc33;">και χρώμα στα μαλλιά και τους ώμους</span></div><div><span style="color:#ffcc33;">και ένας σκύλος καρό</span></div><div><span style="color:#ffcc33;">Πορτοκαλί τα πεζοδρόμια</span></div><div><span style="color:#ffcc33;">και οι τοίχοι γαλάζιοι</span></div><div><span style="color:#ffcc33;">και τα περίπτερα ροζ</span></div><div><span style="color:#ffcc33;">αυτή η πόλη κάθε μέρα μπορεί να αλλάζει</span></div><div><span style="color:#ffcc33;">και να γεμίζει με φως</span> </em><br /><a href="http://bp3.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQWQuGoBI/AAAAAAAAAU0/ODkywZpLW-g/s1600-h/alimos3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217086299219337234" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbQWQuGoBI/AAAAAAAAAU0/ODkywZpLW-g/s320/alimos3.jpg" border="0" /></a></div><div><em><span style="color:#999999;"> (</span><span style="font-size:85%;"><span style="color:#999999;">ταράτσες Αλίμου)<br /></span></div></span></em><div></div><div align="right"><em><span style="font-size:85%;"></span></em></div><div align="right"><em><span style="font-size:85%;"></span></em></div><div align="right"></div><div align="right"><em><span style="font-size:85%;"></span></em></div><div align="right"><em><span style="font-size:85%;">Στίχοι: "η πόλη των χρωμάτων"-<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">Ζακ</span> Στεφάνου</span></em></div><div align="right"><em><span style="font-size:85%;">(Συνεχίζεται...)</span></em><br /><br /><br /><br /></div><div></div><div><br /><br /><br /><br /></div><div><a href="http://bp0.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SGbPdlRC_8I/AAAAAAAAATs/la_l0tG9lYg/s1600-h/8alassa.JPG"></a></div></div><br /><p></p><br /><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-3545551047672092154?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-40718634663144013372008-06-21T02:38:00.006+03:002008-06-21T03:22:23.866+03:00<p align="left"><a href="http://bp0.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SFxJBNpaNFI/AAAAAAAAATU/C7WIdDaN4E0/s1600-h/circle2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5214122753780233298" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SFxJBNpaNFI/AAAAAAAAATU/C7WIdDaN4E0/s200/circle2.bmp" border="0" /></a>Υπάρχει ένας κύκλος.<br />Ένας άνθρωπος τρέχει πατώντας τα σημεία του κύκλου.<br />Ο κύκλος μένει πάντα ίδιος.<br />Ο άνθρωπος τον βλέπει πάντα διαφορετικό.<br />Δεν ξέρει - δεν παραδέχεται - δε βλέπει πια.<br />Βρίσκεται μόνος σ' ένα δωμάτιο.<br />Του αρέσει η μοναξιά.<br />Σκύβει πάνω απ΄τα χαρτιά του.<br />Τους δίνει αξία αχρηστεύοντας τα.<br />Ησυχία.<br />Ακούει μόνο ό,τι θέλει ν' ακούσει.<br />Ανάβει φωτιές.<br />Τις δικές του φωτιές που δεν καίνε, μόνο ζεσταίνουν.<br />Τις σβήνει.<br />Στον μικρόκοσμό του, του αρέσει η μοναξιά.<br /><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SFxJU1qV9GI/AAAAAAAAATc/PXuZAukc_w8/s1600-h/babel.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5214123090939081826" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SFxJU1qV9GI/AAAAAAAAATc/PXuZAukc_w8/s200/babel.bmp" border="0" /></a><br />Βρίσκεται έξω.<br />Πρόσωπα πολλά, οικεία.<br />Κοινές εμπειρίες.<br />Ανάλωση, Αλλοτρίωση, Ασυνεννοησία.<br />Ο κόσμος είναι φτιαγμένος από πολλούς μικρόκοσμους.<br />Βαβέλ.<br />Η μοναξιά εδώ δεν του αρέσει.<br /><br />Ξαναγυρνά στο δωμάτιο.<br />Απογοήτευση.<br /><em><span style="color:#990000;">"ίσως τελικά ένας τοίχος είναι αυτό που πάντα χρειαζόμουν"<a href="http://bp0.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SFxCx5NT4AI/AAAAAAAAASs/yPNSyhE1PsM/s1600-h/circle.bmp"></p></a></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-4071863466314401337?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-82006434015048224942008-06-21T01:53:00.004+03:002008-06-21T03:16:29.177+03:00<a href="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SFxIURO7apI/AAAAAAAAATE/8pfCg1h825Y/s1600-h/shadow2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5214121981648792210" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SFxIURO7apI/AAAAAAAAATE/8pfCg1h825Y/s200/shadow2.bmp" border="0" /></a><br /><div><div>Σ' αυτό το ταξίδι όλα επιτρέπονται.<br />Ό,τι φοβάσαι, ό,τι συχαίνεσαι κι οι πιο άρρωστες σκέψεις σου είναι εδώ...<br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">Ανεβοκατεβαίνουμε</span> σε μια σκάλα.<br />Πότε είμαι εγώ ψηλά και πότε εσύ - ίσως κάποτε συναντηθούμε...<br />μα για να γίνει αυτό ένας απ' τους δυο θα πρέπει να περιμένει.΄<br />Παίζουμε κυνηγητό.<br />Εγώ κυνηγάω εσένα κι εσύ εμένα.<br />Κι οι δυο μαζί τρέχουμε να ξεφύγουμε απ' τις σκιές μας.<br />Κλέβω κρυφά τη ζέστη των δαχτύλων σου κι εσύ ρουφάς δροσιά απ΄τα μαλλιά μου.<br /><span style="font-size:85%;"><em>Δίνεις ό,τι έχεις; ή μόνο ό,τι δε φοβάσαι να χάσεις;</em></span><br />Ω ναι! έχω γευτεί την ευτυχία...<br />Ω! αναμφίβολα την έχω γευτεί...<br />Μπούρδες.<br />Φαίνεται πως δε συγκινούμαι εύκολα τελικά.<br />Απληστία.<br />Όλο θέλω κάτι περισσότερο.<br /><em><span style="font-size:85%;">Δε συμβιβάζεται κανείς με ό,τι έχει ήδη ζήσει.</span></em><br />Αδικία.<br />Ποτέ το "δίνω" δε συμφωνεί με το "παίρνω"<br />Έχω μια φίλη εδώ και πολλά χρόνια.<br />Προσπάθησαν πολλοί να μας χωρίσουν μα δε τα κατάφεραν.<br />Κακές παρέες... αλλά απ' το τίποτα...<br />Τη φίλη μου τη λένε Μοναξιά.<br />(<span style="font-size:85%;">αν την έλεγαν <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">Μενεξιά</span> θα ήταν γλυκιά <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">σα</span> λουλούδι, αλλά αυτή είναι αντιπαθητική και έρχεται ακάλεστη)</span><br />Εγώ και η Μοναξιά λοιπόν περνάμε την ώρα μας <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">νιώθοντας</span> ηδονή από την κατάκτηση μικρών μας στόχων.<br />Παραισθήσεις.<br />"μια σωστή ηδονή πρέπει να οδηγεί σε οργασμό"<br />Θες να εθιστούμε ο ένας στον άλλο;<br />ίσως αυτό να έδινε μια νότα ελπίδας...<br />Ξέρεις να λες παραμύθια;<br />Όχι σαν αυτά που λένε οι γιαγιάδες, όχι με καλό τέλος και διδάγματα...<br />Θέλω να ακούσω ένα παραμύθι για κάποιον που είχε ένα όνειρο,<br /><em>ένα πολύ συγκεκριμένο όνειρο...</em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-8200643401504822494?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-71313430922635862562008-06-10T21:06:00.002+03:002008-06-10T21:21:14.460+03:00<span style="font-family:arial;"><em><strong><span style="color:#ffffff;">-Την ακούς;</span><br /><span style="color:#ffffff;">-Ποιά;</span><br /><span style="color:#ffffff;">-Την ευτυχία. Αλητεύει.</span></strong></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-7131343092263586256?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-82487416508937584332008-06-07T22:50:00.003+03:002008-06-07T23:15:47.977+03:00<a href="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SErsVjd77II/AAAAAAAAASk/H_YaHLQkhzs/s1600-h/tree.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209235774049610882" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SErsVjd77II/AAAAAAAAASk/H_YaHLQkhzs/s200/tree.bmp" border="0" /></a> "Μου μοιάζουν τα δέντρα", έλεγε...΄<br />Εκτεθειμένα όπως είναι τα κλαδιά τους στον άνεμο κάθε Θεού<br /><div><div><div><br /><div align="left">Μ' αρέσουν τα δέντρα, γίνονται φίλοι μου θέλουν δε θέλουν<br /><a href="http://bp3.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SErrHwIo88I/AAAAAAAAASU/ivJG1WV_1xw/s1600-h/friends.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209234437420151746" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="185" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SErrHwIo88I/AAAAAAAAASU/ivJG1WV_1xw/s200/friends.bmp" width="176" border="0" /></a>και έχουν την καλοσύνη να υποκρίνονται πως μ' αγαπούν...<br />Όχι όπως οι άνθρωποι, όχι αυτοί ζητάνε ανταλλάγματα...<br />Μου μιλάνε τα δέντρα... κι εγώ τους απαντώ με αιρετικά στιχάκια<br />και βρώμικους πόθους... </div><br /><br /><br /><div align="right">Μ' αρέσουν τα δέντρα, κοιμάμαι στα φύλλα τους, κρύβομαι στη σκιά τους,<a href="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SErqON7yWnI/AAAAAAAAASM/KH_DQvInwr4/s1600-h/kremaw.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209233448986892914" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SErqON7yWnI/AAAAAAAAASM/KH_DQvInwr4/s200/kremaw.bmp" border="0" /></a><br />μεθάω, παραμυθιάζομαι...<br />Κι όσες φορές με σιχαίνομαι μου χαρίζουν το πιο γερό τους κλαδί<br />για να κρεμαστώ - ίσως... </div><br /><br /><br /><p align="right"><a href="http://bp2.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SErqON7yWnI/AAAAAAAAASM/KH_DQvInwr4/s1600-h/kremaw.bmp"></a></p><br /><div><br />Δε μου μοιάζουν τα δέντρα.<br />Ρίζες;<br />Ποτέ μου δε ρίζωσα. <a href="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SErrnQ9IrtI/AAAAAAAAASc/-QyHCLQExW0/s1600-h/alone.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209234978806214354" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SErrnQ9IrtI/AAAAAAAAASc/-QyHCLQExW0/s200/alone.bmp" border="0" /></a><br />Κι όσο για τους καρπούς μου,<br />μπάσταρδα μωρά που σαπίζουν πριν καν γεννηθούν...</div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-8248741650893758433?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-66113208003575673462008-05-26T15:24:00.004+03:002008-05-28T23:19:41.411+03:00περίεργο συναίσθημα...<br /><div>ήξερα πως θα 'ρθεις, όπως το ένιωσα όταν έφυγες...</div><div>κράτησε για τόσο λιγό κι όμως πρόλαβα να κάνω όνειρα...</div><div>είχα να μοιραστώ τόσα πολλά...</div><div>θα σου μάθαινα ένα σωρό πράγματα και ήξερα πως θα μου μάθαινες κι εσύ...</div><div>είχα αρχίσει να ελπίζω και για μια στιγμή το πίστεψα...</div><div>τώρα πραγματικά δεν ξέρω πως να νιώσω...</div><div>πόσο εγωιστικό... μάλλον λυπάμαι πιο πολύ για μένα παρά για σένα...</div><div>σε χρειαζόμουν...</div><div>θα κάναμε μαζί αυτά που τώρα κάνω μόνη...</div><div>θα γεννιόμουν κι εγώ ξανά μαζί με σένα απ' την αρχή...</div><div>δεν ξέρω καν αν έχουν κάποιο νόημα όλα αυτά...</div><div>έπρεπε απλώς να το κάνω...</div><div>να μιλήσω μια τελευταία φορά για σένα που δεν πρόλαβα να γνωρίσω...</div><br /><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204665174698899570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SDqvZqDGOHI/AAAAAAAAASE/H3gMCnkiHNM/s320/bird.jpg" border="0" /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-6611320800357567346?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-16071353003178829312008-05-11T04:30:00.000+03:002008-05-21T16:37:21.590+03:00<a href="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SDQkFDxz8RI/AAAAAAAAAR8/ZxOVwStRFbs/s1600-h/happy-birthday.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202823138851942674" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_3uFcETqMl1Y/SDQkFDxz8RI/AAAAAAAAAR8/ZxOVwStRFbs/s200/happy-birthday.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="right">I try and feel the sunshine</div><div align="right">You bring the rain</div><div align="right">You try and hold me down</div><div align="right">With your complaints</div><div align="right">You cry and moan and complain</div><div align="right">You whine an tear</div><div align="right">Up to my neck in sorrow</div><div align="right">The touch you bring</div><div align="right">You just don't step inside to14 years</div><div align="right">So hard to keep my own head...</div><div align="right">That's what I say</div><div align="right">You know...</div><div align="right">I've been the beggar...</div><div align="right">I've played the thief</div><div align="right">I was the dog...</div><div align="right">they all tried to beat</div><div align="right">But it's been14 years of silence</div><div align="right">It's been14 years of pain</div><div align="right">It's been14 years that are gone forever</div><div align="right">And I'll never have again</div><div align="right">Your stupid girlfriends tell you</div><div align="right">That I'm to blame</div><div align="right">Well they're all used-up has-beens</div><div align="right">Out of the game</div><div align="right">This time I'll have the last word</div><div align="right">You hear what I say</div><div align="right">I tried to see it your way</div><div align="right">It won't work today</div><div align="right">You just don't step inside to14 years</div><div align="right">So hard to keep my own head...</div><div align="right">That's what I say</div><div align="right">You know...</div><div align="right">I've been the dealer...</div><div align="right">Hangin' on your street</div><div align="right">I was the dog...they all tried to beat</div><div align="right">But it's been14 years of silence</div><div align="right">It's been14 years of pain</div><div align="right">It's been14 years that are gone forever</div><div align="right">And I'll never have again</div><div align="right">Bullshit and contemplation</div><div align="right">Gossip's their trade</div><div align="right">If they knew half the real truth</div><div align="right">What would they say</div><div align="right">Well I'm past the point of concern</div><div align="right">It's time to play</div><div align="right">These last 4 years of madness</div><div align="right">Sure put me straight</div><div align="right">Don't get back 14 years</div><div align="right">In just one day</div><div align="right">So hard to keep my own head</div><div align="right">Just go away</div><div align="right">You know...just like a hooker she said</div><div align="right">Nothin's for free</div><div align="right">Oh I tried to see it your way</div><div align="right">I tried to see it your way</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-1607135300317882931?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5088363529433271665.post-21917240221951869902008-05-10T22:41:00.000+03:002008-05-21T16:38:48.760+03:00a <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">dark</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">empty</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">room</span><br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">buried</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">in</span> a <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">desert</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">of</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">sins</span><br /><span class="blsp-spelling-error">in the middle of outopia</span><br /><span class="blsp-spelling-error">neither doors nor windows</span><br /><span class="blsp-spelling-error">one million maps in your tiny pocket</span><br /><span class="blsp-spelling-error">it may be warm here</span><br /><span class="blsp-spelling-error">but there is not enough space for your shadow</span><br /><span class="blsp-spelling-error">you have to find a way out!</span><br /><span class="blsp-spelling-error">stop looking for a key</span><br /><span class="blsp-spelling-error">there aren't secret paths</span><br /><span class="blsp-spelling-error">bring your real self to the light</span><br /><span class="blsp-spelling-error">follow every wind of your mind</span><br /><span class="blsp-spelling-error">cross every sea of memories</span><br /><span class="blsp-spelling-error">rewrite your memories!</span><br /><span class="blsp-spelling-error">there's no land for you</span><br /><span class="blsp-spelling-error">there's no man to forgive you</span><br /><span class="blsp-spelling-error">you're both target and arrow</span><br /><span class="blsp-spelling-error">helpless in the unlibertin hands</span> of a poet<br /><span class="blsp-spelling-error">helpless?</span><br /><span class="blsp-spelling-error">create!</span><br /><span class="blsp-spelling-error">it's the only way...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5088363529433271665-2191724022195186990?l=tpsyxh.blogspot.com' alt='' /></div>Αγγελίναhttp://www.blogger.com/profile/18431173378302763481noreply@blogger.com0