τίποτα καλό δε γράφουν
τα μολυσμένα μου δάχτυλα
και τι να νιώσω τώρα
που τα συναισθήματα λιγόστεψαν;
γιατί η αγάπη είναι ένα καημένο ζώο
που το έγδαρες πριν καν ξεψυχήσει
κι έμεινε μόνο μ ι α ευκαιρία
και μια επιλογή: να μην τη σκατέψεις
τα μολυσμένα μου δάχτυλα
και τι να νιώσω τώρα
που τα συναισθήματα λιγόστεψαν;
γιατί η αγάπη είναι ένα καημένο ζώο
που το έγδαρες πριν καν ξεψυχήσει
κι έμεινε μόνο μ ι α ευκαιρία
και μια επιλογή: να μην τη σκατέψεις
5 σχόλια:
Καλή χρονιά, Αγγελίνα μου!
Με υγεία κι όμορφες στιγμές. :)
"...Μπορώ να γελώ με τις παλιές, ψεύτικές μου αγάπες και θα είμαι ελεύθερος να κατακτήσω την αλήθεια σ’ ένα σώμα, μια ψυχή..."
Καλή χρονιά... ή καλύτερη..?
με ιδιαίτερο ενδιαφέρον περιηγούμαι το ιστολόγιό σου... η εμπειρία δυνατή, η γραφή σου... δεν είναι γραφή, είναι περιδίνηση, στροβιλισμός, εναντιοδρομία ίσως... καλή χρονιά, χαίρομαι που σε αντάμωσα...
Ο χρόνος είναι αστείο
που γίνεται γελοίο
όσο αρχίζω και μαθαίνω
όσο αναμένω
το χώμα αυτό που κάποτε
γλυκά
θα μ’ αγκαλιάσει
Τίποτα δε πάει
πίσω ή μπροστά
όλα είναι τώρα
της κλεψύδρας ο λαιμός
και τίποτα άλλο
Το μέλλον δε ξεβράστηκε
σα κύμα από μελάνι
σε κανενός νησιού
τις χάρτινες ακτές
κι όσα ζήσαμε πεθάνανε
μαζί με
τις στιγμές
τις φωνές
και
τις εικόνες
Δώσαμε ροή
σε μια ζωή
που θα θέλαμε
να ζούμε,
να ξέρουμε το νόημα
όσων προσδοκούμε
κάναμε ποίηση
το κύκλο της φθοράς,
κάναμε ποτάμι
τις λίμνες
και τους βάλτους
για να λέμε στα παιδιά μας
« από κει πάνω έρχεται και προς τα κει πηγαίνει »
Μικρέ κι ανόητε
είσαι γρανάζι
κι όσο δεν αλλάζει
ο τρόπος που το βλέπεις
στο λέω να το ξέρεις
και τώρα δα
πεθαίνεις
χαθηκες..
Δημοσίευση σχολίου