δεν έχω σάλιο ούτε μια λέξη να σας φτύσω
μα έχω ακόμα δόντια για να σας ξεσκίσω

18/07/2009

πίσω

σ' ένα παριζιάνικο μπιστρό απάγγελνε Μποντλέρ
κουνώντας υστερικά τα νεκρικά χεράκια της
σα να διηύθυνε κάποια αόρατη ορχήστρα
ένα μαύρο καπέλο προστάτευε την ακριβή ομορφιά
απ' τα ανέτοιμα μάτια

λίγους αιώνες μετά μεθύσαμε μαζί,
πήγαμε σε πορείες,
κατακτήσαμε κορυφές και καρφώσαμε τις κόκκινες σημαίες μας,
με φώναξε ποιητή

όταν κάναμε έρωτα
όλες οι χορδές των πιάνων έσπασαν στο λα
και στον ουρανό σχηματίστηκαν ανεξάλειπτες ουλές
κι όταν στους σπασμούς της φώναζε τ' όνομά μου
οι ωκεανοί έγιναν κόκκινο οινόπνευμα

κάποτε είπε στους φίλους μας
ότι τα ποιήματά μου ήταν μάλλον βαρετά
και πως ήμουν υπερβολικά δημοκρατικός για έρωτες

τώρα όταν με βλέπει στο δρόμο με φιλά σταυρωτά
καθώς εμετικά κάνουν οι θείες στις ανιψιές τους

κάποτε σ'ένα μπιστρό την ξαναείδα
με τα μαλλιά της πιο μακριά από ποτέ
κι ένα τρύπιο φόρεμα
απάγγελνε τα βαρετά ποιήματά μου
κουνώντας υστερικά τα νεκρικά χεράκια της
σα να διηύθυνε κάποια αόρατη ορχήστρα

αυτή η γυναίκα είχε φοβηθεί

7 ενιωσαν μαζι της:

madame_obscure είπε...

-"Πούθ' η αλλώτικη», έλεγες, «η θλίψη αυτή σε πιάνει,

που λούζει σα τη θάλασσα το βράχο το γυμνό";

'Αμα η καρδιά μας μια φορά το τρύγημά της κάνει,

και ζει κανείς ειν' άσκημο! το ξέρουν όλοι αυτό·



είν' ένας πόνος ξάστερος, δεν είναι κρύφιος! έλα!

σα τη δική σου τη χαρά, φαίνεται στη στιγμη.

Πάψε λοιπόν να με ρωτάς, περίεργη κοπέλα,

κι αν κι η φωνή σου είναι γλυκιά, σώπα, ωραία μου συ.



Σώπαινε, ανίδεη ψυχή, μ' όλα ξετρελαμένη!

στόμα με γέλιο παιδικό! Οι άνθρωποι είναι δεμένοι

πιότερο με το Θάνατο παρά με τη Ζωή.



'Αστη καρδιά μου, άστηνα στο ψέμα να μεθύσει!

στου ώριου ματιού σου τ' όνειρο τ' ωραίο ν' αρμενίσει,

και στων βλεφάρων σου τη σκιά πολύ να κοιμηθεί!

(Λέει ο Baudelaire, να μεθούν οι μάζες με θάνατο, οι ψυχές με ψέμα, και οι γυναίκες μ' όσα δε φτάνουν στον έρωτα)

outcast poetry είπε...

έτσι είναι οι άνθρωποι...φοβισμένοι με διαλείμματα θάρρους...λέει ο νίτσε στον ζαρατούστρα του...οι τρεις μεταμορφώσεις του πνεύματος είναι καμήλα-λιοντάρι-παιδί...πρέπει να γίνουμε λιοντάρια ...να τα βάλουμε με τον δράκοντα...κι όταν νικήσουμε τα "οφείλεις" του δράκοντα και κερδίσουμε την ελευθερία μας,να γίνουμε παιδιά...μια καινούρια αθωότητα..ένα μεγάλο ναι...αλλά δεν είμαστε καν καμήλες...οπότε είναι λίγο νωρίς...βασιλεύει ο φόβος ακόμα...

υγ.να ένα ποίημα με νόημα...:)

Αγγελίνα είπε...

βασίλη.... το 'ξερα ότι θα το πεις!
:D τρέμε Τίτο!

qqqjack είπε...

視訊美女,視訊做愛,正妹牆,美女交友,玩美女人,美女,美女寫真,美女遊戲,hi5,hilive,hi5 tv,a383,微風論壇,微風,伊莉,伊莉討論區,伊莉論壇,sogo論壇,台灣論壇,plus論壇,plus,痴漢論壇,維克斯論壇,情色論壇,性愛,性感影片,校園正妹牆,正妹,AV,AV女優,SEX,走光,a片,a片免費看,A漫,h漫,成人漫畫,免費A片,色情網站,色情遊戲,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲,自拍,本土自拍,kk俱樂部,後宮電影院,後宮電影,85cc免費影城,85cc免費影片,免費影片,免費小遊戲,免費遊戲,小遊戲,遊戲,好玩遊戲,好玩遊戲區,A片,情趣用品,遊戲區,史萊姆好玩遊戲,史萊姆,遊戲基地,線上遊戲,色情遊戲,遊戲口袋,我的遊戲口袋,小遊戲區,手機遊戲,貼圖

Ανέστης Μ. είπε...

αυτή η γυναίκα είχε φοβηθεί......
τέλειο το τέλος. Δικό σου το ποίημα υποθέτω.. μου άρεσε πολύ, με πήγε απ' το Παρίσι παντού μέσω αυτής της γυναίκας. Άμστερνταμ και Βερολίνου που λέει και το τραγούδι σου.
Καλές διακοπές.. :-)

thesikaleon είπε...

τέλειο το κείμενο!

μια καλοκαιρινή καλησπέρα ;)

Maria είπε...

Τί πιό τρομερό απ'τον έρωτα??...